1,171 INTRO : Am|G|F|FG ( 2 Times )
กาAmสะลอง ร่วงหล่นGพื้น
วันคืนFเนินนานเปลี่ยวเหงา
ลมหนาวพัดโบกGโบย
โชยAmกลิ่นรักจากใจอ้Gาย
ให้ลอยFลมไปหาน้อง
เพื่อเป็นผ้าฝ้ายมอบไออุ่Gน
เฮือนAmแก้วใด บ่งามGเท่าความดี
ที่ตัวFน้องมี ให้อ้ายนั้น มันงามGล้ำ
บ่มีเAmพชรพลอย ไพลินGจินดาคำ
แต่เมื่อFมีธรรมนำน้อง ก็สุGขใจ
ฉันAm.. เชื่อว่าเธอG ยังคงFรักกัน
รักมั่น ไม่เสื่อมGสลาย
ไม่.Am. จากไปไหน G
วนเวียนFคุ้มภัยในยามทุกข์ยามGใจตรม
ฉันAmเชื่อว่าเธอ คนGที่อยู่บนฟ้า
ทุกFกาลเวลา เธอไม่จากGไปไหน
ไม่อAmาจมีสิ่งใด มาGพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้Fองตายจากกัน ก็เพียงตัวGใช่หัวใจ
จุตติจุAmตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักGกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาFจะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง
แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างG
โดนลากด้วยพระสงฆ์Am ระทม ตรอมตรม
โศกอารมณ์ใจอาวรณ์G ฝังจิต คิดหา
ยามเวลาเธออาทรF ให้รักสว่างไสว
เป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่นG
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
รอนAmแรมเรื่องรักเธอจากไปไกลอีกชาติGภพ
ดวงมอญมันโศกนักอยู่แห่งใดจึงไม่ได้พFบ
บ้านที่เคยมี แปล เคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน
เหลือเพียงแค่เท่าธุลีจGากดุ้นฝืนในกองฟอนAm
ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจากGกัน
ความเศร้าความสุขใดใด จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลังF
เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป และอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณานับG ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์
ฉันAm.. เชื่อว่าเธอG ยังคงFรักกัน
รักมั่น ไม่เสื่อมGสลาย
ไม่.Am. จากไปไหน G
วนเวียนFคุ้มภัยในยามทุกข์ยามGใจตรม
ฉันAmเชื่อว่าเธอ คนGที่อยู่บนฟ้า
ทุกFกาลเวลา เธอไม่จากGไปไหน
ไม่อAmาจมีสิ่งใด มาGพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้Fองตายจากกัน ก็เพียงตัวGใช่หัวใจ
INSTRU : Am|G|F|FG ( 2 Times )
จุตติจุAmตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักGกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาFจะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง
แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างG
โดนลากด้วยพระสงฆ์Am ระทม ตรอมตรม
โศกอารมณ์ใจอาวรณ์G ฝังจิต คิดหา
ยามเวลาเธออาทรF ให้รักสว่างไสว
เป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่นG
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
จุตติจุAmตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักGกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาFจะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง
แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างG
โดนลากด้วยพระสงฆ์Am ระทม ตรอมตรม
โศกอารมณ์ใจอาวรณ์G ฝังจิต คิดหา
ยามเวลาเธออาทรF ให้รักสว่างไสว
เป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่นG
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
รอนAmแรมเรื่องรักเธอจากไปไกลอีกชาติGภพ
ดวงมอญมันโศกนักอยู่แห่งใดจึงไม่ได้พFบ
บ้านที่เคยมี แปล เคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน
เหลือเพียงแค่เท่าธุลีจGากดุ้นฝืนในกองฟอนAm
ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจากGกัน
ความเศร้าความสุขใดใด จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลังF
เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไปและอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณานับG ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์Am
ปู่จ๋าน ลองไมค์
- ภวังค์จิต
- พานภพ
- แลรักนิรันดร์กาล
- กฎไตรรัก
- นางฟ้าจำแลง
- เรื่องโกหก
- ตราบธุรีดิน
- สะพานไม้ไผ่
- จุ๊บเหม่ง
- คู่เคียง
- อิจฉานก
- ต้องใช้มือ
- ขอพลังจงบังเกิด
- มณีในกล่องแก้ว
- นาทีสุดท้าย
- อ้ายอยากเว้า เจ้าอยากอู้
- ดาวเหนือ
- ยังไม่ได้ตั้งชื่อเพลง
- ไม่มีดีกว่าไหม
- ยันหว่างเลยไอ่สอง
- เกินพรรณา
- จอผักกาดขาดเธอ
- ผืนผ้าใบแห่งชีวิต
- เริงรักริมทะเลในวันที่ดาวทั้งฟ้าหายไปเพราะเขินเรา
- สุข ยามเย็น
- กับคำว่าเพื่อน
- สบาย
- วันนี้ต้องก้าว
- ศักรินทร์ ตูดหมึก
- สู้สิลูก
- ลาเวนเดอร์
- หลับตาให้พ้นไปอีกวัน
- เรื่องสมมุติ
- คนไม่กลัวเมีย
- รักชั่วคราว
- กระสุนความฝัน
- ยืนหนึ่ง
- เลี้ยงชีพโดยชอบ
ภวังค์จิต คอร์ด
คอร์ด ภวังค์จิต
เปลี่ยนคีย์คอร์ด ภวังค์จิต
คอร์ด ภวังค์จิต ง่ายๆ
กา สะลอง ร่วงหล่น พื้น วันคืน เนินนานเปลี่ยวเหงา ลมหนาวพัดโบก โบย โชย กลิ่นรักจากใจอ้ าย ให้ลอย ลมไปหาน้อง เพื่อเป็นผ้าฝ้ายมอบไออุ่ น เฮือน แก้วใด บ่งาม เท่าความดี ที่ตัว น้องมี ให้อ้ายนั้น มันงาม ล้ำ บ่มีเ พชรพลอย ไพลิน จินดาคำ แต่เมื่อ มีธรรมนำน้อง ก็สุ ขใจ ฉัน .. เชื่อว่าเธอ ยังคง รักกัน รักมั่น ไม่เสื่อม สลาย ไม่. . จากไปไหน วนเวียน คุ้มภัยในยามทุกข์ยาม ใจตรม ฉัน เชื่อว่าเธอ คน ที่อยู่บนฟ้า ทุก กาลเวลา เธอไม่จาก ไปไหน ไม่อ าจมีสิ่งใด มา พลัดพรากใจเราสอง แม้ต้ องตายจากกัน ก็เพียงตัว ใช่หัวใจ จุตติจุ ตตัง มรณังและก็จุตติ แม้รัก กันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ แม้เวลา จะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่าง โดนลากด้วยพระสงฆ์ ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์ ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร ให้รักสว่างไสว เป็นดังแสงไฟดุจทินกร ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์ รอน แรมเรื่องรักเธอจากไปไกลอีกชาติ ภพ ดวงมอญมันโศกนักอยู่แห่งใดจึงไม่ได้พ บ บ้านที่เคยมี แปล เคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน เหลือเพียงแค่เท่าธุลีจ ากดุ้นฝืนในกองฟอน ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจาก กัน ความเศร้าความสุขใดใด จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป และอยู่ในความจำฉัน จะรักกันคณานับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์ ฉัน .. เชื่อว่าเธอ ยังคง รักกัน รักมั่น ไม่เสื่อม สลาย ไม่. . จากไปไหน วนเวียน คุ้มภัยในยามทุกข์ยาม ใจตรม ฉัน เชื่อว่าเธอ คน ที่อยู่บนฟ้า ทุก กาลเวลา เธอไม่จาก ไปไหน ไม่อ าจมีสิ่งใด มา พลัดพรากใจเราสอง แม้ต้ องตายจากกัน ก็เพียงตัว ใช่หัวใจ จุตติจุ ตตัง มรณังและก็จุตติ แม้รัก กันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ แม้เวลา จะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่าง โดนลากด้วยพระสงฆ์ ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์ ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร ให้รักสว่างไสว เป็นดังแสงไฟดุจทินกร ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์ จุตติจุ ตตัง มรณังและก็จุตติ แม้รัก กันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ แม้เวลา จะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่าง โดนลากด้วยพระสงฆ์ ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์ ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร ให้รักสว่างไสว เป็นดังแสงไฟดุจทินกร ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์ รอน แรมเรื่องรักเธอจากไปไกลอีกชาติ ภพ ดวงมอญมันโศกนักอยู่แห่งใดจึงไม่ได้พ บ บ้านที่เคยมี แปล เคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน เหลือเพียงแค่เท่าธุลีจ ากดุ้นฝืนในกองฟอน ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจาก กัน ความเศร้าความสุขใดใด จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไปและอยู่ในความจำฉัน จะรักกันคณานับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์