คอร์ด คู่เคียง ปู่จ๋าน ลองไมค์

INTRO : G|D|Em|C

ฉันGเชื่อว่ารักมันมีอะไร

ที่มากกว่าการสืบพันDธุ์

ก็องค์ประกอบมันมีมากมาย

ไม่ใช่แค่การนอนด้วยกันEm

นิยามความรักในแบบฉัน

มันมีอะไรมากกว่านั้นC

มันมีเรื่องราวเป็นร้อยพัน

บนโลกความจริงใช่ความฝัน

เป็นGคู่ชีวิต เป็นเพื่อนร่วมคิด

ในยามลำบาก อยู่ข้างเคียงD

เป็นดังเข็มทิศ เป็นดังหมู่มิตร

ในยามโอดนิดอยู่ข้างเตียงEm

เป็นคนที่อยู่ข้างกาย

ในตอนทำมาหากินC

เป็นคนที่รักมากมาย

แม้ฉันเปื้อนโคลน เปื้อนดิน

เป็นGคนที่ซับน้ำตา

ในวันเหนื่อยล้าและอ่อนแรงD

เป็นคนที่ร่วมเดินกันมา

แม้มีขวากหนามมาทิ่มแทงEm

แม้ใครประณามว่าจน

ก็ไม่สนหรอกคนรอบตัวC

จะเหนื่อยเพียงใด จะอด จะทน

และพร้อมจะสร้างครอบครัว

คนGบอกว่ารักมันกินไม่ได้

อันนั้นก็ปล่อยเขาไป D

แต่รักของเราคือการเก็บออม

ร่วมสร้างฐานะกันด้วยใจ Em

ไม่ได้รักเพราะว่าเงินตรา

เพราะเราต่างจนเมื่อแรกเจอ C

แต่เราก็รักกันมาขอบคุณที่ฉันได้พบเธอ

ต่อGให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียงD

ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัวEm

ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัวC

ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง

ต่อGให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหวD

ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่างEm

จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทางC

รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป

แม้มGองจากเท้าแล้วก็ไปสุดแขน

ฉันไม่มีแหวนและเงินทองD

เพราะฉันไม่มีรถและนาฬิกา

แบรนด์เนมเสื้อผ้าทับเป็นกองEm

มีแค่แกงถุงเอาไว้คอยประทัง

ก็ไม่เคยอิ่มจังดังใจปองC

ปัจจัยภายนอกก็เป็นเรื่องขี้หมา

เมื่อฉันได้เธอมาเป็นคู่ครอง

เป็นGคู่คิด ในยามที่ชีวิต

ต้องเผชิญกับความมืดมนD

ไร้อนาคต ไร้ความฝัน

นี่คือเสียงประณามของผู้คนEm

ตอนอายุ 18 ฉันเรียนไม่จบ

ต้องทำงานแบกหาม ต้องสู้ทนC

แต่เธอก็ทนแล้วก็มาอยู่ด้วย

เพื่อนเธอได้ผัวรวยไปตั้งหลายคน

มีคGวามจนแปะตรงหน้าผาก

มีคนประมาทและนินทาD

จะอยู่กันไปได้สักกี่น้ำ

นี่คือเสียงที่ได้ยินจนชินชาEm

เพราะค่าของคำที่เธอบอกว่ารัก

มากกว่าทรัพย์สินหรือจินดาC

จะโอบกอดเธอจนนาทีสุดท้าย

ให้ลูกเรามันเห็นจนชินตา

ต่อGให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียงD

ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัวEm

ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัวC

ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง

ต่อGให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหวD

ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่างEm

จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทางC

รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป

ต่อGให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียงD

ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัวEm

ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัวC

ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง

ต่อGให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหวD

ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่างEm

จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทางC

รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป

INSTRU : G|D|Em|C|C

ปู่จ๋าน ลองไมค์

คู่เคียง คอร์ด

คอร์ด คู่เคียง

เปลี่ยนคีย์คอร์ด คู่เคียง

คอร์ด คู่เคียง ง่ายๆ

ฉัน เชื่อว่ารักมันมีอะไร ที่มากกว่าการสืบพัน ธุ์ ก็องค์ประกอบมันมีมากมาย ไม่ใช่แค่การนอนด้วยกัน นิยามความรักในแบบฉัน มันมีอะไรมากกว่านั้น มันมีเรื่องราวเป็นร้อยพัน บนโลกความจริงใช่ความฝัน เป็น คู่ชีวิต เป็นเพื่อนร่วมคิด ในยามลำบาก อยู่ข้างเคียง เป็นดังเข็มทิศ เป็นดังหมู่มิตร ในยามโอดนิดอยู่ข้างเตียง เป็นคนที่อยู่ข้างกาย ในตอนทำมาหากิน เป็นคนที่รักมากมาย แม้ฉันเปื้อนโคลน เปื้อนดิน เป็น คนที่ซับน้ำตา ในวันเหนื่อยล้าและอ่อนแรง เป็นคนที่ร่วมเดินกันมา แม้มีขวากหนามมาทิ่มแทง แม้ใครประณามว่าจน ก็ไม่สนหรอกคนรอบตัว จะเหนื่อยเพียงใด จะอด จะทน และพร้อมจะสร้างครอบครัว คน บอกว่ารักมันกินไม่ได้ อันนั้นก็ปล่อยเขาไป แต่รักของเราคือการเก็บออม ร่วมสร้างฐานะกันด้วยใจ ไม่ได้รักเพราะว่าเงินตรา เพราะเราต่างจนเมื่อแรกเจอ แต่เราก็รักกันมาขอบคุณที่ฉันได้พบเธอ ต่อ ให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียง ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัว ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัว ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง ต่อ ให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหว ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่าง จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทาง รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป แม้ม องจากเท้าแล้วก็ไปสุดแขน ฉันไม่มีแหวนและเงินทอง เพราะฉันไม่มีรถและนาฬิกา แบรนด์เนมเสื้อผ้าทับเป็นกอง มีแค่แกงถุงเอาไว้คอยประทัง ก็ไม่เคยอิ่มจังดังใจปอง ปัจจัยภายนอกก็เป็นเรื่องขี้หมา เมื่อฉันได้เธอมาเป็นคู่ครอง เป็น คู่คิด ในยามที่ชีวิต ต้องเผชิญกับความมืดมน ไร้อนาคต ไร้ความฝัน นี่คือเสียงประณามของผู้คน ตอนอายุ ฉันเรียนไม่จบ ต้องทำงานแบกหาม ต้องสู้ทน แต่เธอก็ทนแล้วก็มาอยู่ด้วย เพื่อนเธอได้ผัวรวยไปตั้งหลายคน มีค วามจนแปะตรงหน้าผาก มีคนประมาทและนินทา จะอยู่กันไปได้สักกี่น้ำ นี่คือเสียงที่ได้ยินจนชินชา เพราะค่าของคำที่เธอบอกว่ารัก มากกว่าทรัพย์สินหรือจินดา จะโอบกอดเธอจนนาทีสุดท้าย ให้ลูกเรามันเห็นจนชินตา ต่อ ให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียง ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัว ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัว ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง ต่อ ให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหว ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่าง จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทาง รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป ต่อ ให้สองหูจะไม่ได้ยินเสียง ต่อให้สองตาเรามันจะพร่ามัว ต่อให้เหี่ยวเฉากันไปทั้งตัว ใยจึงต้องกลัวความไม่จีรัง ต่อ ให้แขนขาหมดแรงลุกไม่ไหว ในยามที่ป่วยไข้ดูแลไม่ไกลห่าง จะร่วมทุกข์ จะร่วมสุขกันไปบนหนทาง รักไม่จืดจาง แม้เวลานานผ่านไป