คอร์ด เลี้ยงชีพโดยชอบ ปู่จ๋าน ลองไมค์

INTRO :
Am|Bb|Am|Bb ( 2 Times)

* เพราะกูหน่ะแร็พAm กันมานานBb

แร็ปอยู่ในกระบาล

แร็พAmจนโดนวิจารณ์

แร็พตั้งแต่โBbดนแม่รำคาญ

เพราะกูหน่ะแร็พAm จนชำนาญBb

แร็พกันจนเป็นงาน

แร็พAmยามรัตติกาล

จนมีเงินเก็บBbในธนาคาร

เพราะกูหน่ะแร็พAm ด้วยสุขใจ Bb

แร็พใส่ไมค์ใครจะด่าAmหรือว่ายังไง

จะด่าจะแช่งBbช่างแม่งปะไร

เพราะกูจะแร็พAm จนมลายBb

แร็พกระจุยกระจาย

แร็พAmจนมีรายได้

ให้พ่อกับแม่ไBbด้อยู่สบาย

เด็กAmบ้านนอกบ้านนาคนนึง

ผิวBbหยาบกร้านกลิ่นตัวเหม็นหึ่ง

จบAm ม.3 ความรู้หางอึ่ง

ประBbทังชีพด้วยข้าวต้มบะหมี่กึ่ง

ไม่มีAmแม้แชมพูจะสระผม

ไม่ต้Bbองถามเรื่องเงินจะสะสม

เอาAmข้าวเหนียวมาแดกกับขนม

นี่มันคือBbชีวิตเหมือนเป็นยารสขม

ตอนAmกูทำแม่งเหนื่อยจะตายBb

มึงมาเห็นตอนกูสบายAm

วาสนากูไม่มีมากมายBb

สองมือสองเท้าตะเกียกตะกายAm

เหนื่อยแค่ไหนกูไม่โวยวายBb

ไม่เคยโทดตีโพยตีพายAm

ใช้แรงงานเป็นวัวเป็นควายBb

แต่ก็ผ่านมาได้กูไม่ยักกะตายAm

ขอบคุณมึงที่เสียสละBb

เงินเดือนก็ไม่ได้แต่ยังอุตสาหะAm

ตามเกลียดกูอยู่ในทุกขณะBb

รู้แม่งทุกเรื่องเป็นตุเป็นตะAm

ขอบคุณมึงที่เสียเวลาBb

คิดคำดูถูกกันต่างๆ นาๆAm

ขอบคุณที่ด้อยค่าด้วยราคาBb

จนกูนอนสบายแดกอยู่บนโซฟาAm

มีชีวิตแล้วมันต้องสู้ Bb

ของจริงมั้ยตัวกูไม่รู้ Am

หาเงินไปใส่ไว้ในตู้ Bb

เพราะเคยแดกแต่น้ำเต้าหู้ Am

บ้างคนบอกว่ากูของปลอมBb

นั้นคือสิ่งที่กูได้ยินAm

จะเรียกไรตัวกูก็ยอมBb

แต่ขอทางบ้านกูต้องมีกินAm

ติดจานดาวเทียม ตัวกูไหม้เกียมBb

แต่กูก็เจียมกันอยู่ถมไป Am

ตอนไม่มีตัง แกงคอยประทังBb

แล้วเก็บตังเอาไปซื้อไมค์Am

ไม่มีคนคบ หรือไม่เคารพBb

ใครไม่อยากคบ ก็ไม่สนใจ Am

แม่กูต้องรอด พ่อกูต้องรอดBb

คิดแค่นี้กูไม่คิดไร

แข่งAmกับ ตัวเองBb ในวันเมื่อวานก็พอ

อยากAmจะ ทำเพลงBb

แล้วขึ้นไปร้องบน on the floorAm

มาไกล เกินฝันBb แม้ใครจะด่าว่า ปยอ.Am

กูยกนิ้วให้Bb กูยกนิ้วกลางให้แทนกระดอAm

มึงล้อกูให้ขายขี้หน้าBb

หางตามึงมองกูเป็นผีบ้าAm

มึงเป็นเหมือนเชื้ออะมีบาBb

กูเลยฟาดหน้ามึงด้วยขวดซีม่าAm

กัดมึงกรอบเหมือนปาปริก้าBb

เพราะว่ากูวิ่งเร็วยิ่งกว่าเสือชีตาห์Am

กูแข็งแรงเพราะกูกินดีน่าBb

แต่มึงเสือกปากดีแต่ยังเป็นขี้ข้าAm

วิ่งแข่งกันวัดที่เส้นชัยBb

มีจุดเริ่มต้นและก็ค่อยวิ่งไป Am

อย่าตัดสินคนอื่นล่ำไป Bb

ควรตัดสินตัวเองและก็วิ่งให้ไกลAm

กูยอมตายกับสิ่งที่ทำBb

แต่ไม่ให้คำของมึงชี้นำAm

กูรู้ดีไหนขาวไหนดำ

มึงก็ได้แค่พูดแต่กูลงมือทำ

* เพราะกูหน่ะแร็พAm กันมานานBb

แร็ปอยู่ในกระบาล

แร็พAmจนโดนวิจารณ์

แร็พตั้งแต่โBbดนแม่รำคาญ

เพราะกูหน่ะแร็พAm จนชำนาญBb

แร็พกันจนเป็นงาน

แร็พAmยามรัตติกาล

จนมีเงินเก็บBbในธนาคาร

เพราะกูหน่ะแร็พAm ด้วยสุขใจ Bb

แร็พใส่ไมค์ใครจะด่าAmหรือว่ายังไง

จะด่าจะแช่งช่างBbแม่งปะไร

เพราะกูจะแร็พAm จนมลายBb

แร็พกระจุยกระจาย

แร็พAmจนมีรายได้

ให้พ่อกับแม่ไBbด้อยู่สบาย

INSTRU : Am

ปู่จ๋าน ลองไมค์

เลี้ยงชีพโดยชอบ คอร์ด

คอร์ด เลี้ยงชีพโดยชอบ

เปลี่ยนคีย์คอร์ด เลี้ยงชีพโดยชอบ

คอร์ด เลี้ยงชีพโดยชอบ ง่ายๆ

เพราะกูหน่ะแร็พ กันมานาน แร็ปอยู่ในกระบาล แร็พ จนโดนวิจารณ์ แร็พตั้งแต่โ ดนแม่รำคาญ เพราะกูหน่ะแร็พ จนชำนาญ แร็พกันจนเป็นงาน แร็พ ยามรัตติกาล จนมีเงินเก็บ ในธนาคาร เพราะกูหน่ะแร็พ ด้วยสุขใจ แร็พใส่ไมค์ใครจะด่า หรือว่ายังไง จะด่าจะแช่ง ช่างแม่งปะไร เพราะกูจะแร็พ จนมลาย แร็พกระจุยกระจาย แร็พ จนมีรายได้ ให้พ่อกับแม่ไ ด้อยู่สบาย เด็ก บ้านนอกบ้านนาคนนึง ผิว หยาบกร้านกลิ่นตัวเหม็นหึ่ง จบ ม. ความรู้หางอึ่ง ประ ทังชีพด้วยข้าวต้มบะหมี่กึ่ง ไม่มี แม้แชมพูจะสระผม ไม่ต้ องถามเรื่องเงินจะสะสม เอา ข้าวเหนียวมาแดกกับขนม นี่มันคือ ชีวิตเหมือนเป็นยารสขม ตอน กูทำแม่งเหนื่อยจะตาย มึงมาเห็นตอนกูสบาย วาสนากูไม่มีมากมาย สองมือสองเท้าตะเกียกตะกาย เหนื่อยแค่ไหนกูไม่โวยวาย ไม่เคยโทดตีโพยตีพาย ใช้แรงงานเป็นวัวเป็นควาย แต่ก็ผ่านมาได้กูไม่ยักกะตาย ขอบคุณมึงที่เสียสละ เงินเดือนก็ไม่ได้แต่ยังอุตสาหะ ตามเกลียดกูอยู่ในทุกขณะ รู้แม่งทุกเรื่องเป็นตุเป็นตะ ขอบคุณมึงที่เสียเวลา คิดคำดูถูกกันต่างๆ นาๆ ขอบคุณที่ด้อยค่าด้วยราคา จนกูนอนสบายแดกอยู่บนโซฟา มีชีวิตแล้วมันต้องสู้ ของจริงมั้ยตัวกูไม่รู้ หาเงินไปใส่ไว้ในตู้ เพราะเคยแดกแต่น้ำเต้าหู้ บ้างคนบอกว่ากูของปลอม นั้นคือสิ่งที่กูได้ยิน จะเรียกไรตัวกูก็ยอม แต่ขอทางบ้านกูต้องมีกิน ติดจานดาวเทียม ตัวกูไหม้เกียม แต่กูก็เจียมกันอยู่ถมไป ตอนไม่มีตัง แกงคอยประทัง แล้วเก็บตังเอาไปซื้อไมค์ ไม่มีคนคบ หรือไม่เคารพ ใครไม่อยากคบ ก็ไม่สนใจ แม่กูต้องรอด พ่อกูต้องรอด คิดแค่นี้กูไม่คิดไร แข่ง กับ ตัวเอง ในวันเมื่อวานก็พอ อยาก จะ ทำเพลง แล้วขึ้นไปร้องบน มาไกล เกินฝัน แม้ใครจะด่าว่า ปยอ. กูยกนิ้วให้ กูยกนิ้วกลางให้แทนกระดอ มึงล้อกูให้ขายขี้หน้า หางตามึงมองกูเป็นผีบ้า มึงเป็นเหมือนเชื้ออะมีบา กูเลยฟาดหน้ามึงด้วยขวดซีม่า กัดมึงกรอบเหมือนปาปริก้า เพราะว่ากูวิ่งเร็วยิ่งกว่าเสือชีตาห์ กูแข็งแรงเพราะกูกินดีน่า แต่มึงเสือกปากดีแต่ยังเป็นขี้ข้า วิ่งแข่งกันวัดที่เส้นชัย มีจุดเริ่มต้นและก็ค่อยวิ่งไป อย่าตัดสินคนอื่นล่ำไป ควรตัดสินตัวเองและก็วิ่งให้ไกล กูยอมตายกับสิ่งที่ทำ แต่ไม่ให้คำของมึงชี้นำ กูรู้ดีไหนขาวไหนดำ มึงก็ได้แค่พูดแต่กูลงมือทำ เพราะกูหน่ะแร็พ กันมานาน แร็ปอยู่ในกระบาล แร็พ จนโดนวิจารณ์ แร็พตั้งแต่โ ดนแม่รำคาญ เพราะกูหน่ะแร็พ จนชำนาญ แร็พกันจนเป็นงาน แร็พ ยามรัตติกาล จนมีเงินเก็บ ในธนาคาร เพราะกูหน่ะแร็พ ด้วยสุขใจ แร็พใส่ไมค์ใครจะด่า หรือว่ายังไง จะด่าจะแช่งช่าง แม่งปะไร เพราะกูจะแร็พ จนมลาย แร็พกระจุยกระจาย แร็พ จนมีรายได้ ให้พ่อกับแม่ไ ด้อยู่สบาย