คอร์ด แค่ไหนแค่นั้น Boy Imagine

นาฬิการ้องบอก เวลาก็เตือนบอก ว่าถึงเวลาที่ต้องไป หมดเวลาแล้วมันคอยบอก หมดเวลาแล้วเตือนตลอด เสียงคุณครู ลอยเตือนย้ำมาแต่ไกล พอแค่นั้น.. ทุกคน.. หมดเวลาวางปากกา แล้วเดินขึ้นมาคืน แล้วฉันก็ขออีกหน่อย แล้วฉันก็ขออีกหน่อย คุณครูชายตามองมา ส่งสายตาอย่าทำอย่างงั้น บางทีบางครั้งต้องหยุด บางทีบางครั้งต้องหยุด บางทีบางคราวเราต้องเข้าใจ ในเงื่อนไขของเวลา ทุกคน เราเหมือนกัน บางทีไม่มีเวลามากพอจะทำทุกอย่างให้มันดี ทุกคน เราเหมือนกัน เราไม่ได้มีเวลาที่มากพอจะทำ ถึงแม้มันยากจะทำใจ ถึงแม้ไม่ง่ายจะทำใจ ที่บอกว่าได้แค่ไหนก็แค่นั้นละกัน ถึงแม้มันยากจะทำใจ แต่มันก็ต้องทำใจ ก็ครูบอกได้แค่ไหนก็แค่นั้น หมดเวลา วางปากกา หมดเวลา เดินออกมา โว้ โอ หมดเวลา วางปากกา หมดเวลา.. เดินออกมา โว้ โอ พอเติบโตขึ้นมา โจทย์ปัญหามันก็เปลี่ยน ฉันย้อนคิดถึงคำเดิม ๆ แต่ยังใช้ได้เหมือนกัน เสียงครูที่เคยได้บอก เสียงที่เคยได้บอก เป็นเสียงคุณครูกับคำเดิมๆ ที่คอยย้ำ ซ้ำ ซ้ำ ว่าความรัก ก็เหมือนกัน หมดเวลาเดินออกมา แล้วเช็ดน้ำตามองเขาเดินไป แล้วฉันก็ขออีกหน่อย แล้วฉันก็ขออีกหน่อย คุณครูชายตามองมา ส่งสายตาอย่าทำอย่างงั้น บางทีบางครั้งต้องหยุด บางทีบางครั้งต้องหยุด บางทีบางคราวเราต้องเข้าใจ ในเงื่อนไขของเวลา ทุกคน เราเหมือนกัน บางทีไม่มีเวลามากพอจะทำทุกอย่างให้มันดี ทุกคน เราเหมือนกัน เราไม่ได้มีเวลาที่มากพอจะทำ ถึงแม้มันยากจะทำใจ ถึงแม้ไม่ง่ายจะทำใจ ที่บอกว่าได้แค่ไหนก็แค่นั้นละกัน ถึงแม้มันยากจะทำใจ แต่มันก็ต้องทำใจ ก็ครูบอกได้แค่ไหนก็แค่นั้น ถึงแม้มันยากจะทำใจ ถึงแม้ไม่ง่ายจะทำใจ ที่บอกว่าได้แค่ไหนก็แค่นั้นละกัน ถึงแม้มันยากจะทำใจ แต่มันก็ต้องทำใจ ก็ครูบอกได้แค่ไหนก็แค่นั้น หมดเวลา วางปากกา หมดเวลา เดินออกมา โว้ โอ หมดเวลา วางปากกา หมดเวลา.. เดินออกมา โว้ โอ