INTRO : CG|AmEm
FEm|DmG|G
อีกไม่นานC ตะวันจะลาGลับ
พ่อจับAmมือกลับบ้าน กับEmลูกชาย
พ่อชี้ใFห้มอง ที่ฟ้าCไกล
ว่าเปรียบดังวัยGของพ่อในยามนี้
แต่เจ้ายังอยู่ใCนวัยตะวันเGช้า
เรื่องราวAmต่าง ๆ รอการEmเข้าใจ
พอพ่อFชี้มือ ลูกมองCตามไป
และวิ่งออกไปที่Gดวงตะวัน
พอลูกหกล้มC พ่อก็มองG
ลูกร้องAmไห้ วิ่งมาหาEmพ่อ คำFปลอบโยน
จึงมีเพียงความCจริง ที่เจ้าGต้องเจอ
ว่าเจ้าจะสมCหวังและจะผิดหวังG
เจ้าจะได้เห็นAmดวงตะวัน ที่ขึ้นEmและลง
และจะได้ยิ้มF หัวเราะ และร้องCไห้
อีกหลายGครั้ง
แต่ถ้าเจ้าถามC แล้วทิศทางใด G
ที่ลูกควรไปโAmปรดพ่อช่วยชี้ทEmางบอก
เรื่องนั้นFพ่อคงจนใจ Cไม่อาจจะชี้ทGาง
เพราะพ่ออยู่ใAmนโลกของวันEmนี้
ส่วนเจ้านั้นอยู่ใFนโลกของวันCพรุ่ง
คงเป็นโลกFที่พ่อไม่อาCจแม้.. จะเGข้าใจ
พ่อจึงหวัง แค่เพียง
เจ้าFยืนหยัดด้วยตัวGของตัวเอง
อย่าCได้คิดพึ่งพาAmผู้ใด
แม้จDmะยากจน Gก็ขอจนอย่างเข้มCแข็ง C7
และFถึงแม้วันนึง เจ้าไม่เGหลือใคร
จงจำเอาไว้จEmะยังไงพ่อยังAmอยู่กับเจ้า
พ่อDmอยู่ในตัวGของเจ้าเสมอC
พ่อDmอยู่ในตัวGของเจ้าเสมอC G
เจ้าจะไปทางใด Cจะซ้ายจะขวาG
ตัดสินใจมาAmเถอะพ่อจะไปด้Emวย
สำFเร็จจะเป็นไร Cล้มเหลวGจะเป็นไร
ขอแค่เพียงAm ในยามที่ยังEmหายใจ
ตัวเจ้าได้ใช้ชีFวิต ได้ฟันCฝ่า
ได้เดินFไปบนเส้นทางC บนทางที่เลือกGเอง
เพราะที่พ่ออยู่ AmคือโลกของวันEmนี้
ส่วนที่เจ้าอยู่ FคือโลกของวันCพรุ่ง
คงเป็นโลกFที่พ่อไม่อาจC
แม้ไปเยี่ยมGเยือน พ่อจึงหวัง แค่เพียง
เจ้ายืนFหยัดด้วยตัวGของตัวเอง
อย่าCได้คิดหลอกลวงAmผู้ใด
แม้จDmะยากจน Gก็ขอจนอย่างเข้มCแข็ง C7
และFถึงแม้วันนึง เจ้าไม่เGหลือใคร
จงจำเอาไว้ Cจะยังไงพ่อยังAmอยู่กับเจ้า
พ่อDmอยู่ในตัวGของเจ้าเสมอ C
พ่อDmอยู่ในตัวGของเจ้าเสมอ C
พ่อDmอยู่ในตัวGของเจ้า...
เพราFะอย่างนั้น วันใดที่Gเจ้ายากจน C
จงเรียG/Bกชื่อพ่อAmขึ้นมา G
ควาFมคิดของพ่อGเจ้าจะได้ยินอยู่เสมอC C7
ความFจนใช่ว่าGต้องทุกข์ ความCสุขใช่ว่G/Bาต้องร่ำAmรวย
สุขF ทุกข์ จน รวยG เพียงเจ้าแยกมันออกCจากกัน G
เพราะอีกไม่นานC ตะวันจะลาGลับ
พ่ออาจAmไม่ได้กลับไปพบEmลูกชาย
แสงFสีทองที่ฟ้าCไกล นั้นก็คือวัยGของพ่อในยามนี้
เมื่อลูกหกล้มC พ่อจึงเฝ้ามองG
ว่าเจ้าจะหยุดAmร้องไห้ แล้วเช็ดEmน้ำตา
ลุกยืนFแล้วเดิน โดยCที่ไม่ต้องหันมามองG
เมื่อลูกหกล้มC พ่อจึงเฝ้ารอG
วันที่เจ้าหยุดAmร้องไห้ แล้วเช็ดEmน้ำตา
ลุกยืนFแล้วเดิน โดยCที่ไม่ต้องหันมามองG
คุณพ่อคนนี้..C F Gคุณพ่อคนนี้.. C
พ่อกับลูกชาย คอร์ด
คอร์ด พ่อกับลูกชาย
เปลี่ยนคีย์คอร์ด พ่อกับลูกชาย
คอร์ด พ่อกับลูกชาย ง่ายๆ
อีกไม่นาน ตะวันจะลา ลับ พ่อจับ มือกลับบ้าน กับ ลูกชาย พ่อชี้ใ ห้มอง ที่ฟ้า ไกล ว่าเปรียบดังวัย ของพ่อในยามนี้ แต่เจ้ายังอยู่ใ นวัยตะวันเ ช้า เรื่องราว ต่าง ๆ รอการ เข้าใจ พอพ่อ ชี้มือ ลูกมอง ตามไป และวิ่งออกไปที่ ดวงตะวัน พอลูกหกล้ม พ่อก็มอง ลูกร้อง ไห้ วิ่งมาหา พ่อ คำ ปลอบโยน จึงมีเพียงความ จริง ที่เจ้า ต้องเจอ ว่าเจ้าจะสม หวังและจะผิดหวัง เจ้าจะได้เห็น ดวงตะวัน ที่ขึ้น และลง และจะได้ยิ้ม หัวเราะ และร้อง ไห้ อีกหลาย ครั้ง แต่ถ้าเจ้าถาม แล้วทิศทางใด ที่ลูกควรไปโ ปรดพ่อช่วยชี้ท างบอก เรื่องนั้น พ่อคงจนใจ ไม่อาจจะชี้ท าง เพราะพ่ออยู่ใ นโลกของวัน นี้ ส่วนเจ้านั้นอยู่ใ นโลกของวัน พรุ่ง คงเป็นโลก ที่พ่อไม่อา จแม้.. จะเ ข้าใจ พ่อจึงหวัง แค่เพียง เจ้า ยืนหยัดด้วยตัว ของตัวเอง อย่า ได้คิดพึ่งพา ผู้ใด แม้จ ะยากจน ก็ขอจนอย่างเข้ม แข็ง และ ถึงแม้วันนึง เจ้าไม่เ หลือใคร จงจำเอาไว้จ ะยังไงพ่อยัง อยู่กับเจ้า พ่อ อยู่ในตัว ของเจ้าเสมอ พ่อ อยู่ในตัว ของเจ้าเสมอ เจ้าจะไปทางใด จะซ้ายจะขวา ตัดสินใจมา เถอะพ่อจะไปด้ วย สำ เร็จจะเป็นไร ล้มเหลว จะเป็นไร ขอแค่เพียง ในยามที่ยัง หายใจ ตัวเจ้าได้ใช้ชี วิต ได้ฟัน ฝ่า ได้เดิน ไปบนเส้นทาง บนทางที่เลือก เอง เพราะที่พ่ออยู่ คือโลกของวัน นี้ ส่วนที่เจ้าอยู่ คือโลกของวัน พรุ่ง คงเป็นโลก ที่พ่อไม่อาจ แม้ไปเยี่ยม เยือน พ่อจึงหวัง แค่เพียง เจ้ายืน หยัดด้วยตัว ของตัวเอง อย่า ได้คิดหลอกลวง ผู้ใด แม้จ ะยากจน ก็ขอจนอย่างเข้ม แข็ง และ ถึงแม้วันนึง เจ้าไม่เ หลือใคร จงจำเอาไว้ จะยังไงพ่อยัง อยู่กับเจ้า พ่อ อยู่ในตัว ของเจ้าเสมอ พ่อ อยู่ในตัว ของเจ้าเสมอ พ่อ อยู่ในตัว ของเจ้า... เพรา ะอย่างนั้น วันใดที่ เจ้ายากจน จงเรีย กชื่อพ่อ ขึ้นมา ควา มคิดของพ่อ เจ้าจะได้ยินอยู่เสมอ ความ จนใช่ว่า ต้องทุกข์ ความ สุขใช่ว่ าต้องร่ำ รวย สุข ทุกข์ จน รวย เพียงเจ้าแยกมันออก จากกัน เพราะอีกไม่นาน ตะวันจะลา ลับ พ่ออาจ ไม่ได้กลับไปพบ ลูกชาย แสง สีทองที่ฟ้า ไกล นั้นก็คือวัย ของพ่อในยามนี้ เมื่อลูกหกล้ม พ่อจึงเฝ้ามอง ว่าเจ้าจะหยุด ร้องไห้ แล้วเช็ด น้ำตา ลุกยืน แล้วเดิน โดย ที่ไม่ต้องหันมามอง เมื่อลูกหกล้ม พ่อจึงเฝ้ารอ วันที่เจ้าหยุด ร้องไห้ แล้วเช็ด น้ำตา ลุกยืน แล้วเดิน โดย ที่ไม่ต้องหันมามอง คุณพ่อคนนี้.. คุณพ่อคนนี้..