483 INTRO :
Am|F|C|G ( 2 Times )
* เกิดเป็นคนมันต้องสู้ Am
ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ F
แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ C
กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คืGอต้องสู้ต่อ
มีเรื่องมากมายภายในใจ Am
ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ F
ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหวC
ต้องทนให้ไหว
เพราะคนข้างหลังG
เขายังรอให้เรากลับไป Am
คิดถึงไอดิน Fที่ได้จากมา
บางCสิ่งบางอย่าGงมันทำให้โหยหา
ส่วนAmคนทางนั้นFนับวันยิ่งโรยรา
แล้วCแต่โชคชะตาG
นำพาไปแค่ไหน
แบกAmฝันขึ้นบนบ่าF
คอยบอกตัวเองว่ายังไหวC
ฝ่าขวากหนามลุยข้ามไป G
เส้นAmทางลูกผู้ชาย
ทุ่มให้สุดตัวFยังไม่เคยกลัวตาย
ไม่มีอะไรที่Cได้มาอย่างง่ายดาย
มีเพียงแค่หัวGใจ หัวใจ
* เกิดเป็นคนมันต้องสู้ Am
ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ F
แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ C
กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คืGอต้องสู้ต่อ
มีเรื่องมากมายภายในใจ Am
ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ F
ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหวC
ต้องทนให้ไหว
เพราะคนข้างหลังG
เขายังรอให้เรากลับไป
เหนื่อยมากแค่ไหนAm
กูไม่ท้อและต้องทน
กูยังมีอีกชีวิตFตัวน้อยๆที่ซุกซน
และถ้าหากกูล้มC.. ทั้งคน
เอาตังค์ที่ไหนGเล่าไปซื้อนม
ลูกกับเมียอยู่ที่บ้านAm
เลยต้องชนะความจน
เงินต้องมียี่สิบล้านF
ไม่เกินฝันคณาคน
อีกฝั่งถนนC.. ผู้คน
ค่อยเหยียบย้ำGฉันลง
เพราะความจน
INSTRU :
Am|F|C|G ( 2 Times )
ก็เAmพราะว่าความตาย
มันเป็นเรื่องใกล้ตัวF
ชื่อเสียงและเงินทอง
ไม่ได้สำคัญเท่าครอบครัวC
มีแต่เพียงตัวเรา
จงGเลือกทำในสิ่งที่มึงนั้นคิดว่าคุ้มค่า
OurAm lives are shorter than we thinFk.
เกิดแก่เจ็บตายมันเป็นเรื่องปกติ C
คือสิ่งที่ฟ้านั้นลิขิตG
ไม่ว่ามนุษย์หรือว่าสิ่งของ
และAmกูจะทำจนกว่าจะพอ
แม้ต้องแลกกับ my soulF
กูมีความฝันที่กูต้องทำ
คือต้องเจอกับ youngohCm
มันก็คงไม่เกินใจหรอGก
ในสิ่Amงที่กูนั้นเลือกทำ
มีผลต่อวันข้างหน้าF
และมันจะเป็นยังไง
แม่คงมองดูกูจากบนฟ้าC
สัจธรรมชีวิต เพียงคนธรรมดาG
และกูไม่เคยคิดจะพอ
เหนื่อยมากแค่ไหนAm
กูไม่ท้อและต้องทน
กูยังมีอีกชีวิตFตัวน้อยๆที่ซุกซน
และถ้าหากกูล้มC.. ทั้งคน
เอาตังค์ที่ไหนGเล่าไปซื้อนม
ลูกกับเมียอยู่ที่บ้านAm
เลยต้องชนะความจน
เงินต้องมียี่สิบล้านF
ไม่เกินฝันคณาคน
อีกฝั่งถนนC.. ผู้คน
ค่อยเหยียบย้ำGฉันลง
เพราะความจน
* เกิดเป็นคนมันต้องสู้ Am
ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ F
แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ C
กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คืGอต้องสู้ต่อ
มีเรื่องมากมายภายในใจ Am
ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ F
ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหวC
ต้องทนให้ไหว
เพราะคนข้างหลังG
เขายังรอให้เรากลับไป Am
INSTRU :
Am|F|C|G ( 3 Times )
เกิดเป็นคนต้องสู้ คอร์ด
คอร์ด เกิดเป็นคนต้องสู้
เปลี่ยนคีย์คอร์ด เกิดเป็นคนต้องสู้
คอร์ด เกิดเป็นคนต้องสู้ ง่ายๆ
เกิดเป็นคนมันต้องสู้ ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คื อต้องสู้ต่อ มีเรื่องมากมายภายในใจ ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหว ต้องทนให้ไหว เพราะคนข้างหลัง เขายังรอให้เรากลับไป คิดถึงไอดิน ที่ได้จากมา บาง สิ่งบางอย่า งมันทำให้โหยหา ส่วน คนทางนั้น นับวันยิ่งโรยรา แล้ว แต่โชคชะตา นำพาไปแค่ไหน แบก ฝันขึ้นบนบ่า คอยบอกตัวเองว่ายังไหว ฝ่าขวากหนามลุยข้ามไป เส้น ทางลูกผู้ชาย ทุ่มให้สุดตัว ยังไม่เคยกลัวตาย ไม่มีอะไรที่ ได้มาอย่างง่ายดาย มีเพียงแค่หัว ใจ หัวใจ เกิดเป็นคนมันต้องสู้ ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คื อต้องสู้ต่อ มีเรื่องมากมายภายในใจ ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหว ต้องทนให้ไหว เพราะคนข้างหลัง เขายังรอให้เรากลับไป เหนื่อยมากแค่ไหน กูไม่ท้อและต้องทน กูยังมีอีกชีวิต ตัวน้อยๆที่ซุกซน และถ้าหากกูล้ม .. ทั้งคน เอาตังค์ที่ไหน เล่าไปซื้อนม ลูกกับเมียอยู่ที่บ้าน เลยต้องชนะความจน เงินต้องมียี่สิบล้าน ไม่เกินฝันคณาคน อีกฝั่งถนน .. ผู้คน ค่อยเหยียบย้ำ ฉันลง เพราะความจน ก็เ พราะว่าความตาย มันเป็นเรื่องใกล้ตัว ชื่อเสียงและเงินทอง ไม่ได้สำคัญเท่าครอบครัว มีแต่เพียงตัวเรา จง เลือกทำในสิ่งที่มึงนั้นคิดว่าคุ้มค่า . เกิดแก่เจ็บตายมันเป็นเรื่องปกติ คือสิ่งที่ฟ้านั้นลิขิต ไม่ว่ามนุษย์หรือว่าสิ่งของ และ กูจะทำจนกว่าจะพอ แม้ต้องแลกกับ กูมีความฝันที่กูต้องทำ คือต้องเจอกับ มันก็คงไม่เกินใจหรอ ก ในสิ่ งที่กูนั้นเลือกทำ มีผลต่อวันข้างหน้า และมันจะเป็นยังไง แม่คงมองดูกูจากบนฟ้า สัจธรรมชีวิต เพียงคนธรรมดา และกูไม่เคยคิดจะพอ เหนื่อยมากแค่ไหน กูไม่ท้อและต้องทน กูยังมีอีกชีวิต ตัวน้อยๆที่ซุกซน และถ้าหากกูล้ม .. ทั้งคน เอาตังค์ที่ไหน เล่าไปซื้อนม ลูกกับเมียอยู่ที่บ้าน เลยต้องชนะความจน เงินต้องมียี่สิบล้าน ไม่เกินฝันคณาคน อีกฝั่งถนน .. ผู้คน ค่อยเหยียบย้ำ ฉันลง เพราะความจน เกิดเป็นคนมันต้องสู้ ชีวีตนี้ก็ต้องสู้ แม้มันจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่รู้ กูก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คื อต้องสู้ต่อ มีเรื่องมากมายภายในใจ ทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ ถึงมันจะท้อจนร่างกายแทบไม่ไหว ต้องทนให้ไหว เพราะคนข้างหลัง เขายังรอให้เรากลับไป