465 INTRO :
C|G|Am|GmC
F|Em|Dm|G
C|Em|Am|GmC
F|Em|Dm|G
* ชะม้อยC ชะม้าย ชายตาG
เจ้ามีปัญหาAmเลยคิดถึงข้าทันใด Gm C
แม่ดวงจันทราFเจ้าไม่มีพิษไม่มีภัยEm
เพราะเหตุอันใดเDmจ้าถึงมีปัญหาG
เหตุใดกันเล่าC เจ้าช่างรู้เพลาEm
เจ้ามีปัญหาAmเลยคิดถึงข้าให้ว่าความGm
ข้าพร้อCม.. จะรับFฟังเจ้ายันสองยามEm
เวลาเจ้ามีปัญหาDm G
เจ้าCควรจะถอยออกห่าง
จากเขาGมาเลยจะดีกว่าAm
แค่คำบางคำได้ฟังGmแล้วใจฉันยังC.. ชาF
กับสิ่งที่เจ้าได้เจอEmข้ารู้ว่าหนักหนาDm
น้ำตาที่เสียให้เขาGก็ไหลจนฟ้าสาง
ค่ำCคืนราตรีที่Emฟ้าประดับดาวAm
ข้างในหัวใจของเจ้าGmก็คงจะปวดC.. ร้าวF
เจ็บนี้ไม่ต้องทนEmหัวใจก็มีเหมือนเขาDm
แต่แปลกที่เรายังจมGกับคนที่เขาไม่รัก
ตอนCที่เขาจากไปก็EmยังจำเหตุกาลAm
ไม่มีเลยวาจาGmที่เขาจะบอกC.. ลาF
ก็คิดว่าดีไม่เสียEmเพลามาเจรจาDm
ให้คิดว่าเธอนั้นมีค่Gาอยู่ตลอดกาล
ถ้าหากว่าดวงCฤทัยเป็นหนึ่งG
คำพูดลึกซึ้งAmมันเพียงแค่วาจาGm
มันCจริงรึเปล่าFที่พี่นั้นได้กล่าวEm
ว่าพี่นั้นDmพร้อมรับฟังเสมอมาG
รักจริงหรือหลอCกที่พี่นั้นได้บอกEm
ว่าพี่นั้นพร้อAmมจะรับฟังน้องเสมอมาGm
ไม่ใช่มCาบอกว่ารักFแล้วสักพักก็ไป Em
แล้วเหตุไฉนDmพี่จึงมาทำแบบนี้ G
มันทุกCข์มันทรมาน
มันเจ็บมันช้ำGจนเป็นอาการ
มันระบมระทมละท้อAm
คราวแต่ละโว้จนกาลนาน
พอถึงในคราสุดท้ายGm
ตัวน้องต้องพ่ายและอันตรธานC
ลางทีหัวรุ่งFก็ยังสะดุ้งตื่นจากจันทรา
เพราะว่ายังคะนึงถึงEm
ในยามที่พี่นั้นหน่ะชายตา
ยามที่พี่นั้นเศร้าDmพี่ยังคิดถึงน้องตลอดมา
ยามไม่โศกไม่เศร้าG
พี่นั้นก็หายไปไม่จากลา
ความคิดอยู่ในนิมิตCตัวพี่ก็ปิดบัง
จิตตัง นานาจิตตัง มันเลยผิดEmกัน
มันมีสิทธิ์พัง มันอนิจจัง เมื่อพินิจมัน
จนเป็นฤทธิ์Amอำ เหมือนมีฤทธิ์ดำ
เป็นความคิดนำ พี่เลยชิดรำ
แล้วพี่ก็Gmปล่อยให้ตัวน้องนั้น
ต้องมาCปลงอนิจจัง
สุดท้ายFทำอะไรไม่ไ
ด้ก็ได้แต่นั่งร้องเพลงEm
ฮัมออกมาเป็นเสียง
ตะละเลงเตงเต๊งDm..
เอ่อG เอิง เออ เอิง เอยC
* ชะม้อย ชะม้าย ชายตาG
เจ้ามีปัญหาAmเลยคิดถึงข้าทันใด Gm C
แม่ดวงจันทราFเจ้าไม่มีพิษไม่มีภัยEm
เพราะเหตุอันใดเDmจ้าถึงมีปัญหาG
เหตุใดกันเล่าC เจ้าช่างรู้เพลาEm
เจ้ามีปัญหาAmเลยคิดถึงข้าให้ว่าความGm
ข้าพร้อCม.. จะรับFฟังเจ้ายันสองยามEm
เวลาเจ้ามีปัญหาDm G
(ในตอนสุดท้ายCมีแต่คราบน้ำตาEm
ที่มันนั่นร่วงก็โรยAmโอดโอยในทุกๆ คราGm
เจ็บCมันเจ็บฤทัยF
เจ็บมันเจ็บทุกคราEm
โอ้ยDmทำไมมันเจ็บเพียงนี้ G)
INSTRU :
C|G|Am|GmC
F|Em|Dm|G
C|Em|Am|GmC
F|Em|Dm|G|C
ชะม้อยชม้าย คอร์ด
คอร์ด ชะม้อยชม้าย
เปลี่ยนคีย์คอร์ด ชะม้อยชม้าย
คอร์ด ชะม้อยชม้าย ง่ายๆ
ชะม้อย ชะม้าย ชายตา เจ้ามีปัญหา เลยคิดถึงข้าทันใด แม่ดวงจันทรา เจ้าไม่มีพิษไม่มีภัย เพราะเหตุอันใดเ จ้าถึงมีปัญหา เหตุใดกันเล่า เจ้าช่างรู้เพลา เจ้ามีปัญหา เลยคิดถึงข้าให้ว่าความ ข้าพร้อ ม.. จะรับ ฟังเจ้ายันสองยาม เวลาเจ้ามีปัญหา เจ้า ควรจะถอยออกห่าง จากเขา มาเลยจะดีกว่า แค่คำบางคำได้ฟัง แล้วใจฉันยัง .. ชา กับสิ่งที่เจ้าได้เจอ ข้ารู้ว่าหนักหนา น้ำตาที่เสียให้เขา ก็ไหลจนฟ้าสาง ค่ำ คืนราตรีที่ ฟ้าประดับดาว ข้างในหัวใจของเจ้า ก็คงจะปวด .. ร้าว เจ็บนี้ไม่ต้องทน หัวใจก็มีเหมือนเขา แต่แปลกที่เรายังจม กับคนที่เขาไม่รัก ตอน ที่เขาจากไปก็ ยังจำเหตุกาล ไม่มีเลยวาจา ที่เขาจะบอก .. ลา ก็คิดว่าดีไม่เสีย เพลามาเจรจา ให้คิดว่าเธอนั้นมีค่ าอยู่ตลอดกาล ถ้าหากว่าดวง ฤทัยเป็นหนึ่ง คำพูดลึกซึ้ง มันเพียงแค่วาจา มัน จริงรึเปล่า ที่พี่นั้นได้กล่าว ว่าพี่นั้น พร้อมรับฟังเสมอมา รักจริงหรือหลอ กที่พี่นั้นได้บอก ว่าพี่นั้นพร้อ มจะรับฟังน้องเสมอมา ไม่ใช่ม าบอกว่ารัก แล้วสักพักก็ไป แล้วเหตุไฉน พี่จึงมาทำแบบนี้ มันทุก ข์มันทรมาน มันเจ็บมันช้ำ จนเป็นอาการ มันระบมระทมละท้อ คราวแต่ละโว้จนกาลนาน พอถึงในคราสุดท้าย ตัวน้องต้องพ่ายและอันตรธาน ลางทีหัวรุ่ง ก็ยังสะดุ้งตื่นจากจันทรา เพราะว่ายังคะนึงถึง ในยามที่พี่นั้นหน่ะชายตา ยามที่พี่นั้นเศร้า พี่ยังคิดถึงน้องตลอดมา ยามไม่โศกไม่เศร้า พี่นั้นก็หายไปไม่จากลา ความคิดอยู่ในนิมิต ตัวพี่ก็ปิดบัง จิตตัง นานาจิตตัง มันเลยผิด กัน มันมีสิทธิ์พัง มันอนิจจัง เมื่อพินิจมัน จนเป็นฤทธิ์ อำ เหมือนมีฤทธิ์ดำ เป็นความคิดนำ พี่เลยชิดรำ แล้วพี่ก็ ปล่อยให้ตัวน้องนั้น ต้องมา ปลงอนิจจัง สุดท้าย ทำอะไรไม่ไ ด้ก็ได้แต่นั่งร้องเพลง ฮัมออกมาเป็นเสียง ตะละเลงเตงเต๊ง .. เอ่อ เอิง เออ เอิง เอย ชะม้อย ชะม้าย ชายตา เจ้ามีปัญหา เลยคิดถึงข้าทันใด แม่ดวงจันทรา เจ้าไม่มีพิษไม่มีภัย เพราะเหตุอันใดเ จ้าถึงมีปัญหา เหตุใดกันเล่า เจ้าช่างรู้เพลา เจ้ามีปัญหา เลยคิดถึงข้าให้ว่าความ ข้าพร้อ ม.. จะรับ ฟังเจ้ายันสองยาม เวลาเจ้ามีปัญหา ในตอนสุดท้าย มีแต่คราบน้ำตา ที่มันนั่นร่วงก็โรย โอดโอยในทุกๆ ครา เจ็บ มันเจ็บฤทัย เจ็บมันเจ็บทุกครา โอ้ย ทำไมมันเจ็บเพียงนี้