คอร์ด ไม่มีตัวตน พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เกิดเป็นคนตัวนิด อยู่อย่างไม่มีตัวตน ปากกัดตีนถีบดิ้นรน หาคุณค่าความหมาย มีงานทำเล็กๆ รับผิดชอบเด็กๆ แค่บะหมี่เส้นเล็ก แม่พ่อไม่มีเส้นใหญ่ ไม่มีใครมาสนใจใยดี เป็นวิถีคนไม่มีตัวตน หวังว่าฟ้าเบื้องบนคงก้มมองเราอยู่ คนไม่รู้ฟ้ารู้ ฟ้าไม่รู้ เรารู้เราดี กอดตัวเองให้อุ่น ขยับด้ามไม้กวาด รุ่งอรุณแดดสาด เดินตามกวาดถนน กลิ่นไอเช้าละลาย รถคนเมาวิ่งส่าย ชนคนกวาดถนนตาย ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครมาสนใจใยดี เป็นวิถีคนไม่มีตัวตน หวังว่าฟ้าเบื้องบนคงก้มมองเราอยู่ คนไม่รู้ฟ้ารู้ ฟ้าไม่รู้ เรารู้เราดี สลักชื่อเอาไว้บนด้ามไม้กวาด ไม่เคยมีใครจำชื่อเขาได้เลย คนไม่รู้ฟ้ารู้ ฟ้าไม่รู้เรารู้ ใครไม่รู้ เรารู้เราดี