คอร์ด เรียนและงาน พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
14 ก.ย. 2567 | ยอดเข้าชม 646
Intro : Em|Em|D|D|Em|Em

Emอกเดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า สู่เมืองเทวาเมืองบางกDอก

เดินทางเดียวดายจากบ้านนอ มาเล่ามาเรียนมาศึกEmษา 

Emจอะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจDอก

เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก คนหวังปอกลอกมีมากมEmาย

Emตั้งใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบDอก

อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอก ลากคอให้เดินตามทEmาง

Emชี้ให้ฉันเดินไปทางไหน จะเร่งรีบไปตามคุณบDอก

หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก แตกหักยับเยิน ป่น ปี้Em

Emชี้ให้ฉันเขียนฉันรีบเขียน ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสDอบ

แข่งขันกันไปหลายรอบ เหมือนเลือกเอาหมาพันEmธุ์ดี 

Emทำเพื่อหนทางที่วาดหวัง รีดเค้นพลังพุ่งพวยอDอก

ก็ตามประสาคนจนตรอก หวังงานทำเงินเลี้ยงครอบคEmรัว

Emวบจนฉันจบการศึกษา รับใบปริญญาที่ฉันชDอบ

สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอก ยิ้มพลางเดินพลางสบาEmยดี 

Emรีบเดินย้ำต๊อกหางDาน ความสุขชื่นบานที่เคEmยมี 

เริ่มหดเริ่มหายลงทุDกที ไม่มี ไม่มี ไม่มีงEmาน

Emรับคน 15 คนทำงDาน  เด็กฝากเด็กท่านเอา 1 โEmหล

ที่เหลือหมื่นพันร้องไDห้โฮ  ระบบทางแก้ไม่มี

Instru : Em|Em|D|D|Em|EmD (2 Times) Em

หลEmายที่หลายแห่งคนทำงาน เช้าชามเย็นชาม 2 ขั้Dนปี 

แต่คนขยันทำงานดี ไม่มี ไม่มี ไม่มองEmมา

อย่Emางงี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไDทย เจริญก้าวไปทัดเทียมEmทัน

นานาประเทศดังคำขDวัญ เขียนเอาไว้สวEmยดี

Emอุตส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตDาย แต่ผลสุดท้ายต้องตกงEmาน

หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนDาน วิมานมาพังไร้ชิ้Emนดี

Instru : Em|Em|D|D|Em|EmD

Emม่จ๋า ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชDอก

ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลาEmยปี 

Emม่จ๋า ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชDอก

ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลาEmยปี 

คอร์ด Em คอร์ด D
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เรียนและงาน คอร์ด

คอร์ด เรียนและงาน

เปลี่ยนคีย์คอร์ด เรียนและงาน

คอร์ด เรียนและงาน ง่ายๆ

ออกเดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า สู่เมืองเทวาเมืองบางกอก เดินทางเดียวดายจากบ้านนอ มาเล่ามาเรียนมาศึกษา เจอะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจอก เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก คนหวังปอกลอกมีมากมาย ตั้งใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบอก อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอก ลากคอให้เดินตามทาง ชี้ให้ฉันเดินไปทางไหน จะเร่งรีบไปตามคุณบอก หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก แตกหักยับเยิน ป่น ปี้ ชี้ให้ฉันเขียนฉันรีบเขียน ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสอบ แข่งขันกันไปหลายรอบ เหมือนเลือกเอาหมาพันธุ์ดี ทำเพื่อหนทางที่วาดหวัง รีดเค้นพลังพุ่งพวยออก ก็ตามประสาคนจนตรอก หวังงานทำเงินเลี้ยงครอบครัว จวบจนฉันจบการศึกษา รับใบปริญญาที่ฉันชอบ สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอก ยิ้มพลางเดินพลางสบายดี รีบเดินย้ำต๊อกหางาน ความสุขชื่นบานที่เคยมี เริ่มหดเริ่มหายลงทุกที ไม่มี ไม่มี ไม่มีงาน รับคน คนทำงาน เด็กฝากเด็กท่านเอา โหล ที่เหลือหมื่นพันร้องไห้โฮ ระบบทางแก้ไม่มี หลายที่หลายแห่งคนทำงาน เช้าชามเย็นชาม ขั้นปี แต่คนขยันทำงานดี ไม่มี ไม่มี ไม่มองมา อย่างงี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไทย เจริญก้าวไปทัดเทียมทัน นานาประเทศดังคำขวัญ เขียนเอาไว้สวยดี อุตส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตาย แต่ผลสุดท้ายต้องตกงาน หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนาน วิมานมาพังไร้ชิ้นดี แม่จ๋า ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอก ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลายปี แม่จ๋า ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอก ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลายปี