กูเบื่อสังคมเฮงDmซวย กูเบื่อผู้คนวุ่นBbวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่Cได้ เบื่อคนเห็นDmแก่ตัว
Instru : Dm|Dm|Bb|Bb|C|C|Dm|Dm
เมื่อDmยุคสมัยมันเปลี่ยนแปลงไป
ความBbดีไม่อาจจะซื้อใจใคร
คุณCค่าของความเป็นคนหดหายไป ไม่เDmหมือนวันเก่าๆ
ยามDmมั่งมีเพื่อนมากมาย ทุกคนใส่Bbใจชีวิตแฮปปี้ดีหมด
แต่Cพอตอนหมด ตัดบทกูทิ้ง คือความDmจริงที่โหดร้ายD
บทเรียนGmที่ผ่านมา มันทำให้กูDmรู้ว่าเจ็บแล้วต้องจดจำ
ว่าผลประBbโยชน์นั้นมันสำCคัญ มากกว่าความจริงAใจ
* แหละDmที่ยุคที่สังคม วัดคุณค่าคนด้วยAเงินตรา
ผลประGmโยชน์เอื้อกัน เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน มึงคือDmเพื่อนข้า
ไม่Dmมีเงินทองไร้คนมองเห็น ไม่มีBbความจำเป็นต้องเข้าหา
อำCนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา
กลับมีDmหน้าตาในสังคม
โอ้จิตใจGmของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน มีแต่Dmการแข่งขัน
นับBbวันยิ่งหนักขึ้นCทุกวัน มันช่างAเอือมระอา
** กูเบื่อสังคมDmเฮงซวย กูเบื่อผู้คนBbวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่Cได้ เบื่อคนเห็นDmแก่ตัว
เบื่อคนที่มันDmหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากBbเข้าใส่
ต่อหน้าก็ดีใจCหายลับหลังเลวร้ายช่างDmน่ากลัว
จากนี้ขอทีอDmย่าพบตัดบท ตัดความBbรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยCวางกูขอผ่าน
Aยกมือขึ้นท่วมหัวอDmโหสิ
Instru : Gm|Gm|Dm|Dm|Bb|C|A|A|Dm|Dm|A|A|Gm|Gm|A|A
* แหละDmที่ยุคที่สังคม วัดคุณค่าคนด้วยAเงินตรา
ผลประGmโยชน์เอื้อกัน เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน มึงคือDmเพื่อนข้า
ไม่Dmมีเงินทองไร้คนมองเห็น ไม่มีBbความจำเป็นต้องเข้าหา
อำCนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา
กลับมีDmหน้าตาในสังคม
โอ้จิตใจGmของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน มีแต่Dmการแข่งขัน
นับBbวันยิ่งหนักขึ้นCทุกวัน มันช่างAเอือมระอา
** กูเบื่อสังคมDmเฮงซวย กูเบื่อผู้คนBbวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่Cได้ เบื่อคนเห็นDmแก่ตัว
เบื่อคนที่มันDmหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากBbเข้าใส่
ต่อหน้าก็ดีใจCหายลับหลังเลวร้ายช่างDmน่ากลัว
จากนี้ขอทีอDmย่าพบตัดบท ตัดความBbรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยCวางกูขอผ่าน
** กูเบื่อสังคมDmเฮงซวย กูเบื่อผู้คนBbวุ่นวาย
กูเบื่อคนเห็นแก่Cได้ เบื่อคนเห็นDmแก่ตัว
เบื่อคนที่มันDmหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากBbเข้าใส่
รู้หน้าไม่อาจรู้Cใจ ลมปากปราศรัยใจเชือดDmคอ
จากนี้ขอทีอDmย่าพบตัดบท ตัดความBbรำคาญ
ที่ผ่านมากูปล่อยCวางกูขอผ่าน
Aยกมือขึ้นท่วมหัวอDmโหสิ
Bbโอ.. Cโห้ อโหสิDmกรรม
Bbโอ.. Cโห้ Aยกมือขึ้นท่วมหัวอDmโหสิ
หรั่ง วงพันลำ
อโหสิ คอร์ด
คอร์ด อโหสิ
เปลี่ยนคีย์คอร์ด อโหสิ
คอร์ด อโหสิ ง่ายๆ
กูเบื่อสังคมเฮงซวย กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย กูเบื่อคนเห็นแก่ได้ เบื่อคนเห็นแก่ตัว เมื่อยุคสมัยมันเปลี่ยนแปลงไป ความดีไม่อาจจะซื้อใจใคร คุณค่าของความเป็นคนหดหายไป ไม่เหมือนวันเก่าๆ ยามมั่งมีเพื่อนมากมาย ทุกคนใส่ใจชีวิตแฮปปี้ดีหมด แต่พอตอนหมด ตัดบทกูทิ้ง คือความจริงที่โหดร้าย บทเรียนที่ผ่านมา มันทำให้กูรู้ว่าเจ็บแล้วต้องจดจำ ว่าผลประโยชน์นั้นมันสำคัญ มากกว่าความจริงใจ แหละที่ยุคที่สังคม วัดคุณค่าคนด้วยเงินตรา ผลประโยชน์เอื้อกัน เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน มึงคือเพื่อนข้า ไม่มีเงินทองไร้คนมองเห็น ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าหา อำนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา กลับมีหน้าตาในสังคม โอ้จิตใจของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน มีแต่การแข่งขัน นับวันยิ่งหนักขึ้นทุกวัน มันช่างเอือมระอา กูเบื่อสังคมเฮงซวย กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย กูเบื่อคนเห็นแก่ได้ เบื่อคนเห็นแก่ตัว เบื่อคนที่มันหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากเข้าใส่ ต่อหน้าก็ดีใจหายลับหลังเลวร้ายช่างน่ากลัว จากนี้ขอทีอย่าพบตัดบท ตัดความรำคาญ ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ แหละที่ยุคที่สังคม วัดคุณค่าคนด้วยเงินตรา ผลประโยชน์เอื้อกัน เล่ห์เหลี่ยมเท่าทัน มึงคือเพื่อนข้า ไม่มีเงินทองไร้คนมองเห็น ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าหา อำนาจเงินตราเลวเสียยิ่งกว่าหมา กลับมีหน้าตาในสังคม โอ้จิตใจของคนไร้ซึ่งการแบ่งปัน มีแต่การแข่งขัน นับวันยิ่งหนักขึ้นทุกวัน มันช่างเอือมระอา กูเบื่อสังคมเฮงซวย กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย กูเบื่อคนเห็นแก่ได้ เบื่อคนเห็นแก่ตัว เบื่อคนที่มันหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากเข้าใส่ ต่อหน้าก็ดีใจหายลับหลังเลวร้ายช่างน่ากลัว จากนี้ขอทีอย่าพบตัดบท ตัดความรำคาญ ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน กูเบื่อสังคมเฮงซวย กูเบื่อผู้คนวุ่นวาย กูเบื่อคนเห็นแก่ได้ เบื่อคนเห็นแก่ตัว เบื่อคนที่มันหม้ายใจ ที่สวมหน้ากากเข้าใส่ รู้หน้าไม่อาจรู้ใจ ลมปากปราศรัยใจเชือดคอ จากนี้ขอทีอย่าพบตัดบท ตัดความรำคาญ ที่ผ่านมากูปล่อยวางกูขอผ่าน ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ โอ.. โห้ อโหสิกรรม โอ.. โห้ ยกมือขึ้นท่วมหัวอโหสิ