INTRO : Bm|F#m |Bm|F#m
D|C#7 |C#7
มือขวาF#mทุบที่อกซ้าย มือซ้ายC#mกะป้ายน้ำตา
ฮ้องแฮงแฮงDขึ้นไปเทิงฟ้าE ว่าอย่าซั่วหลายA
พ่อแม่เลี้ยงDมาให้เป็นคนE
เป็นหยังC#mจั่งกลายเป็นF#mควาย
ถืกตั๋วDจนเมื่อย เจ็บจนC#mแป๋ตาย
ชั่วBmย้อนเชื่อคนง่ายE..
จากคนต้องกลายC#mเป็นควาย.. กลางF#mทุ่ง
* คงBmบ่มีอีกแล้ว.. ความโง่สิF#mโผ่ให้เห็น
ต่อBmไปนี้สิเป็น.. คนดีที่F#mไม่ยอมโง่
พร้อมสิโผ่ Dหัวออกมาบอกเจ้าว่าC#7..
** พึ่งรู้โตว่Dาโง่หลายE
ทุ่มเทไปเC#mขาบ่เห็นค่าF#m
เศษฮักBmเขาโยนเข้าป่าE เขี่ยหาก็ไม่เAจอ
ตบหน้าDตัวเองดังEๆ
ฮ้องบอกเจ้าของC#mว่าพอได้แล้วเด้อF#m
ไอเราDทั้งฮัก ทั้งห่วC#mง เสมอ F#m
แต่เขาBmกลับไปบำเรอE ฮักกับคนF#mอื่น
INSTRU : Bm|F#m |Bm|F#m |D|E
( ซ้ำ * , ** , ** )
INSTRU : Bm|F#m |D|C#7|F#m
ตั๊กแตน ชลดา
- ภูมิแพ้กรุงเทพ - ป้าง นครินทร์
- รุ่นนี้บ่มีคำว่าเหงา
- เจ็บพอแล้ว
- แสงนีออนมืดมน
- ความรักเหมือนยาขม
- หม้ายขันหมาก
- ธรรมชาติโหด
- สักวันฉันจะตาย
- สิ่งศักดิ์สิทธิ์
- ตะวันลับฟ้า
- เลาะหาชน
- เปลืองใจ
- โควิด ปิดสงกรานต์
- เมาส่ำได๋
- ชนแก้ว
- เจริญสติ
- สองรัฐบาล
- ก็ช่าง
- อ้ายเอ๋ย
- ทุ่งนางคอย
- รักได้ครั้งละคน เชื่อใจได้คนละครั้ง
- โชกโชน
- ปลงบ่ตก
- ถนนค้นฝัน
- หนาวแสงนีออน
- รอเป็นคนถัดไป
- แฟนเก็บ
- ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้
- โยนใจให้หมากิน
- อยากเป็นคนรัก ไม่อยากเป็นชู้
- บุญผลา
- โคตรเลวในดวงใจ
- ฝนต้องสาป
- ไหง่ง่อง
- โสดนานเกิ๊น
- ส่อหล่อ แส่แหล่
- อันตรายตอแหล
- บ่แม่นแนว
- หม่องเก่า
- คนเคยโง่
- ห่อหมกฮวกไปฝากป้า
- จะรักก็ไม่รัก จะทิ้งก็ไม่ทิ้ง
- ในความคึดฮอดมีแต่อ้ายผู้เดียว
- ลำซิ่งสายโสด
- บ่งึดจักเม็ด
- สาดไล่โสด
- หันมาแหน่น้า
- ของขวัญหรือของเหลือ
- ขอบาย
- น้องได้ตาย อ้ายได้แต่ง
- ถิ่มน้องไว้ตรงนี้ล่ะ
- ยากกว่ารักคือลืม
- คนรักนอกสมรส
- เติมให้กัน ทุกวันนะเธอ
- อย่างนี้ก็ได้เหรอ
- ผู้หญิงบ่ได้มีอีเดียว
- ตายตอนจบ
- อยากจะร้องดังๆ
- ฉันคิดมากไปหรือเปล่า
- แมงขี้นาก
- หรือว่าเธอคือคนนั้น
- คิดนอกกรอบ
- ยอมให้เธอนอกใจ
- อาสาเจ็บ (สู่กันโลดสี)
- มันคักเติบอยู่
- ทักน้องเด้อ
- ก่นร่อง
- เด็กทุน
- โรงฆ่าสัตว์
คนเคยโง่ คอร์ด
คอร์ด คนเคยโง่
เปลี่ยนคีย์คอร์ด คนเคยโง่
คอร์ด คนเคยโง่ ง่ายๆ
มือขวา ทุบที่อกซ้าย มือซ้าย กะป้ายน้ำตา ฮ้องแฮงแฮง ขึ้นไปเทิงฟ้า ว่าอย่าซั่วหลาย พ่อแม่เลี้ยง มาให้เป็นคน เป็นหยัง จั่งกลายเป็น ควาย ถืกตั๋ว จนเมื่อย เจ็บจน แป๋ตาย ชั่ว ย้อนเชื่อคนง่าย .. จากคนต้องกลาย เป็นควาย.. กลาง ทุ่ง คง บ่มีอีกแล้ว.. ความโง่สิ โผ่ให้เห็น ต่อ ไปนี้สิเป็น.. คนดีที่ ไม่ยอมโง่ พร้อมสิโผ่ หัวออกมาบอกเจ้าว่า .. พึ่งรู้โตว่ าโง่หลาย ทุ่มเทไปเ ขาบ่เห็นค่า เศษฮัก เขาโยนเข้าป่า เขี่ยหาก็ไม่เ จอ ตบหน้า ตัวเองดัง ๆ ฮ้องบอกเจ้าของ ว่าพอได้แล้วเด้อ ไอเรา ทั้งฮัก ทั้งห่ว ง เสมอ แต่เขา กลับไปบำเรอ ฮักกับคน อื่น ซ้ำ , ,