คอร์ด ใหญ่แล้วอดเอา F.HERO (กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)

F.HERO (กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)
26 ต.ค. 2567 | ยอดเข้าชม 561

INTRO : C|Am|Dm|G

C|Am|DmG|C

ลุกเจ้าCกินผักตางป๋าย Am

ลุกขวายDmจะได้กินผักตางเก๊าG

กำตี้แCม่บอกแม่สอนเจ้า Am

อดเอาDmใหญ่แล้วเน้อลูกจายG

ดำน้ำCหื้อมันหันทราย Am

นอนหงายDmหื้อมันหันฟ้า G

วันเดือนCเคลื่อนไปไผบ่ท่า Am

ลูกหล้าDmใหญ่แล้วหื้ออดเอาG


กึ้ดAmถึงตอนน้อย ๆ ตอนเฮาล้มลงต้าว

แม่บอกได้เกิดเป็นคนมันตึงมีเซอะมีง่าว

ล้มแล้วFก็ลุกเหีย บ่ใจ่เป็นเมื่อยเป็นไข้

เจ็บน้อยก็อดเอาเกิดเป็นลูกบ่าวจะไปไห้


จนเฮาใหญ่Amวันนี้ก็บ่เหมือนตอนละอ่อน

ความเจ็บบ่ใจ่แค่ต้าว มีแผลถลอกอย่างตะก่อน

บ้านต้องผ่อนF มีแต่หนี้ ปะแต่คนสัปปะลี่

ชีวิตต้องปะแต่คนหัววอก แต่คนขี้จ่ม แต่คนจู้จี้


แต่ในใจลูAmกนี้ก็ยังจำกำแม่

ว่าลูกเหยคนเฮามันตึงมีดี มีแย่

นอนสลีวัFนใด จะไปลืมสาด ลืมแคร่

ได้นั่งเสลี่ยงซักวันก็ลง

เพราะชีวิตคนนั้นมันบ่แน่


ใส่เกิบแตะAmก้านว่าสายมันปุด

แต่เฮาก็ยังเหลือตี๋น บ่ใจ่เป็นคนตี๋นกุด

ลุกขึ้นลูกจายFถ้าคิดจะเตวก็ไปหื้อสุด

ใหญ่แล้วหื้ออดเอา ก้านแม่สั่งลุยฮาตึงบ่หยุดบ่ะ


ลุกเจ้าCกินผักตางป๋าย Am

ลุกขวายDmจะได้กินผักตางเก๊าG

กำตี้แCม่บอกแม่สอนเจ้า Am

อดเอาDmใหญ่แล้วเน้อลูกจายG

ดำน้ำCหื้อมันหันทราย Am

นอนหงายDmหื้อมันหันฟ้า G

วันเดือนCเคลื่อนไปไผบ่ท่า Am

ลูกหล้าDmใหญ่แล้วหื้ออดเอาG


แม่บอกAmถ้าลุกเจ้าได้กินไส้อั่วจิ้นหมู

ได้กิ๋นพริกแดงพริกหนุ่ม กินต๋ำบะหนุนกิ๋นอ่องปู๋

จำได้ตั้Fงเมื่อละอ่อนเต๊าใหญ่

ลุกขวายเมื่อใดจำเป็นได้กิ๋นก๊ะก้านผักไผ่ อ้า!


โคะAm! อะหยังปะล้ำปะเหลือ

จำได้สมัยละอ่อน บ่ะซอบง่าวกินแกงบะเขือ

แม่บอกหื้อเลือกเอาFจะกิ๋นเข้านึ่งกับเกลือ

ก็แล้วแต่เน่อน้อยเหยหรือจะกิ๋นแก๋งตี้เหลือ


เป็นกำสอนตี้มัAmนล้ำลึกฝังใจ๋

มากึ้ดถึงกำแม่ต๋อนตี้ชีวิตมันเริ่มบ่ไหว

ว่าแกงบะเขือส้มFตอนนั้นยังดีกว่าไหน ๆ

เพราะเอาดอกเบี้ยในธนาคารมาแกงกิ๋นบ่าได้


จำไว้เAmน้อน้อยเหย ใหญ่แล้วไปดีย่อย

ถ้าเตวเวยมันจะต้าวก่อก้อยเตวเน้อไอ่น้อย

แม่ขออFย่างเดียวท้อได้แต่จะไปถอย

ใหญ่แล้วหื้ออดเอาเฮาบ่ไจ้เด็กเห่อ อื้ม!!


ถ้าอู้ถึDmงเมื่อตะก่อน

ตอนเป็นละอ่อนยอมฮับว่าหลึก

แม่เขอ่านหนังสือหนังหา

เพราะว่าแม่กลัวพะญ๋าจะปึก

บ่ฮำAmบ่เฮียนวันนี้ ถ้าสูใหญ่มาเดี๋ยวจะหู้สึก

บ่อยากหื้อยะGก๋านตุ๊ก

แม่อยากหื้อลูกอยู่ในฮ่มตึก


ยามมืดDmยามดึกถ้าเล่นในป่าเดี๋ยวผีเอาซ่อน

ไอ่เฮาก็บ่หู้ฟ้านึกว่าในป่ามี Pokémon

ไปเล่นAmสุ่มมืดในป่า

ปอสดออกมาโดนแม่ตบง่อน

เป็นโขด เป็นเกียดG เป็นไห้ เป็นฮ้อง

หนีออกบ้านไปเอารถเครื่องฮ่อน


บ่เข้าDmใจ๋ ว่าเป๋นบ่าหยังแม่ถึงจุถึงดุถึงด่า

ปอได้ใหญ่มาผมจึงหู้ว่ากำแม่มีก่า

ความฮักAmของแม่ตี้มี

มันบ่เปลี่ยนสีเหมือนกับจั๊กก่า

เป็นเครื่องขัดเกลาGจิตใจ๋

เหมือนกบไสไม้ของหมู่สล่า


กำจุ Dmกำสอน กำด่า

รวมถึงเสียงเพี้ยตี้แม่ตบง่อน

เป็นความหวังดีของแม่

แม้มีไม้แส้มาฟาดขาน่องG

มันเจ็บน้อยกว่าปะคนขี้จุ๊ ปะคนกะล่อน

ปะคนหัววอก วอกไบ้วอกง่าว

อยากหื้อหมู่สูฟังกำแม่เหียพ่อง


ลุกเจ้าCกินผักตางป๋าย Am

ลุกขวายDmจะได้กินผักตางเก๊าG

กำตี้แCม่บอกแม่สอนเจ้า Am

อดเอาDmใหญ่แล้วเน้อลูกจายG

ดำน้ำCหื้อมันหันทราย Am

นอนหงายDmหื้อมันหันฟ้า G

วันเดือนCเคลื่อนไปไผบ่ท่า Am

ลูกหล้าDmใหญ่แล้วหื้ออดเอาG


แม่บอกCใหญ่แล้วนะลูกบ่าว

จะไปไหนก็ได้ Amขออย่างเดียวจะไปง่าว

แม่บอกใจ้ชีDmวิตอย่าหื้อมันปุดตืน

น้ำลายGตัวเก่าจำไว้จะไปลืน

แม่บอกCอย่าเป็นคนโวคนเวา

หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ Amจะไปด้น จะไปเดา

แม่บอกถ้าDmนั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา

ลุกขึ้นมาGลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา


แม่บอกCใหญ่แล้วนะลูกบ่าว

จะไปไหนก็ได้ Amขออย่างเดียวจะไปง่าว

แม่บอกใจ้ชีDmวิตอย่าหื้อมันปุดตืน

น้ำลายGตัวเก่าจำไว้จะไปลืน

แม่บอกCอย่าเป็นคนโวคนเวา

หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ Amจะไปด้น จะไปเดา

แม่บอกถ้าDmนั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา

ลุกขึ้นมาGลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา

INSTRU : C

ใหญ่แล้วอดเอา คอร์ด

คอร์ด ใหญ่แล้วอดเอา

เปลี่ยนคีย์คอร์ด ใหญ่แล้วอดเอา

คอร์ด ใหญ่แล้วอดเอา ง่ายๆ

ลุกเจ้า กินผักตางป๋าย ลุกขวาย จะได้กินผักตางเก๊า กำตี้แ ม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอา ใหญ่แล้วเน้อลูกจาย ดำน้ำ หื้อมันหันทราย นอนหงาย หื้อมันหันฟ้า วันเดือน เคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้า ใหญ่แล้วหื้ออดเอา กึ้ด ถึงตอนน้อย ๆ ตอนเฮาล้มลงต้าว แม่บอกได้เกิดเป็นคนมันตึงมีเซอะมีง่าว ล้มแล้ว ก็ลุกเหีย บ่ใจ่เป็นเมื่อยเป็นไข้ เจ็บน้อยก็อดเอาเกิดเป็นลูกบ่าวจะไปไห้ จนเฮาใหญ่ วันนี้ก็บ่เหมือนตอนละอ่อน ความเจ็บบ่ใจ่แค่ต้าว มีแผลถลอกอย่างตะก่อน บ้านต้องผ่อน มีแต่หนี้ ปะแต่คนสัปปะลี่ ชีวิตต้องปะแต่คนหัววอก แต่คนขี้จ่ม แต่คนจู้จี้ แต่ในใจลู กนี้ก็ยังจำกำแม่ ว่าลูกเหยคนเฮามันตึงมีดี มีแย่ นอนสลีวั นใด จะไปลืมสาด ลืมแคร่ ได้นั่งเสลี่ยงซักวันก็ลง เพราะชีวิตคนนั้นมันบ่แน่ ใส่เกิบแตะ ก้านว่าสายมันปุด แต่เฮาก็ยังเหลือตี๋น บ่ใจ่เป็นคนตี๋นกุด ลุกขึ้นลูกจาย ถ้าคิดจะเตวก็ไปหื้อสุด ใหญ่แล้วหื้ออดเอา ก้านแม่สั่งลุยฮาตึงบ่หยุดบ่ะ ลุกเจ้า กินผักตางป๋าย ลุกขวาย จะได้กินผักตางเก๊า กำตี้แ ม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอา ใหญ่แล้วเน้อลูกจาย ดำน้ำ หื้อมันหันทราย นอนหงาย หื้อมันหันฟ้า วันเดือน เคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้า ใหญ่แล้วหื้ออดเอา แม่บอก ถ้าลุกเจ้าได้กินไส้อั่วจิ้นหมู ได้กิ๋นพริกแดงพริกหนุ่ม กินต๋ำบะหนุนกิ๋นอ่องปู๋ จำได้ตั้ งเมื่อละอ่อนเต๊าใหญ่ ลุกขวายเมื่อใดจำเป็นได้กิ๋นก๊ะก้านผักไผ่ อ้า! โคะ ! อะหยังปะล้ำปะเหลือ จำได้สมัยละอ่อน บ่ะซอบง่าวกินแกงบะเขือ แม่บอกหื้อเลือกเอา จะกิ๋นเข้านึ่งกับเกลือ ก็แล้วแต่เน่อน้อยเหยหรือจะกิ๋นแก๋งตี้เหลือ เป็นกำสอนตี้มั นล้ำลึกฝังใจ๋ มากึ้ดถึงกำแม่ต๋อนตี้ชีวิตมันเริ่มบ่ไหว ว่าแกงบะเขือส้ม ตอนนั้นยังดีกว่าไหน ๆ เพราะเอาดอกเบี้ยในธนาคารมาแกงกิ๋นบ่าได้ จำไว้เ น้อน้อยเหย ใหญ่แล้วไปดีย่อย ถ้าเตวเวยมันจะต้าวก่อก้อยเตวเน้อไอ่น้อย แม่ขออ ย่างเดียวท้อได้แต่จะไปถอย ใหญ่แล้วหื้ออดเอาเฮาบ่ไจ้เด็กเห่อ อื้ม!! ถ้าอู้ถึ งเมื่อตะก่อน ตอนเป็นละอ่อนยอมฮับว่าหลึก แม่เขอ่านหนังสือหนังหา เพราะว่าแม่กลัวพะญ๋าจะปึก บ่ฮำ บ่เฮียนวันนี้ ถ้าสูใหญ่มาเดี๋ยวจะหู้สึก บ่อยากหื้อยะ ก๋านตุ๊ก แม่อยากหื้อลูกอยู่ในฮ่มตึก ยามมืด ยามดึกถ้าเล่นในป่าเดี๋ยวผีเอาซ่อน ไอ่เฮาก็บ่หู้ฟ้านึกว่าในป่ามี é ไปเล่น สุ่มมืดในป่า ปอสดออกมาโดนแม่ตบง่อน เป็นโขด เป็นเกียด เป็นไห้ เป็นฮ้อง หนีออกบ้านไปเอารถเครื่องฮ่อน บ่เข้า ใจ๋ ว่าเป๋นบ่าหยังแม่ถึงจุถึงดุถึงด่า ปอได้ใหญ่มาผมจึงหู้ว่ากำแม่มีก่า ความฮัก ของแม่ตี้มี มันบ่เปลี่ยนสีเหมือนกับจั๊กก่า เป็นเครื่องขัดเกลา จิตใจ๋ เหมือนกบไสไม้ของหมู่สล่า กำจุ กำสอน กำด่า รวมถึงเสียงเพี้ยตี้แม่ตบง่อน เป็นความหวังดีของแม่ แม้มีไม้แส้มาฟาดขาน่อง มันเจ็บน้อยกว่าปะคนขี้จุ๊ ปะคนกะล่อน ปะคนหัววอก วอกไบ้วอกง่าว อยากหื้อหมู่สูฟังกำแม่เหียพ่อง ลุกเจ้า กินผักตางป๋าย ลุกขวาย จะได้กินผักตางเก๊า กำตี้แ ม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอา ใหญ่แล้วเน้อลูกจาย ดำน้ำ หื้อมันหันทราย นอนหงาย หื้อมันหันฟ้า วันเดือน เคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้า ใหญ่แล้วหื้ออดเอา แม่บอก ใหญ่แล้วนะลูกบ่าว จะไปไหนก็ได้ ขออย่างเดียวจะไปง่าว แม่บอกใจ้ชี วิตอย่าหื้อมันปุดตืน น้ำลาย ตัวเก่าจำไว้จะไปลืน แม่บอก อย่าเป็นคนโวคนเวา หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ จะไปด้น จะไปเดา แม่บอกถ้า นั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา ลุกขึ้นมา ลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา แม่บอก ใหญ่แล้วนะลูกบ่าว จะไปไหนก็ได้ ขออย่างเดียวจะไปง่าว แม่บอกใจ้ชี วิตอย่าหื้อมันปุดตืน น้ำลาย ตัวเก่าจำไว้จะไปลืน แม่บอก อย่าเป็นคนโวคนเวา หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ จะไปด้น จะไปเดา แม่บอกถ้า นั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา ลุกขึ้นมา ลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา

x1
x2
x3
x4
x5
x6