INTRO :
G|D|CD|G ( 2 Times )
คำGบางคำสิสำคัญD
เมื่อคนเว้าCคำนั้นบ่อยู่แล้วG
กลิ่นGบางกลิ่นเคยบางแผ่วD
สูดเวลาCโชยผ่านแล้วDใยห่วงหาG
เพลงGบางเพลงที่เคยฟังD
ก่อนนั้นCกะเป็นเพลงธรรมดาG
ได้ยินGมื่อนี้แสนมีค่าD
เพราะก่อนเคยC
ฟังเวลาDอยู่กับเธอG
แต่บCางครั้งในบางคราวG
เฮาAmก็ห่วงDแต่ใจตนG
จนCละเลยใครบางคนG
ที่เAmฮาเคยDปรารถนาG
หลงCมองหาแต่สิ่งใหม่G
ที่ถืAmกใจสDมบูรณ์กว่าG
จนCหลงลืมในคุณค่าG
เผลอDคิดว่าเขาไม่เป็นไร G G7
* ใกล้โตผCลัดไกลตา
หลงย่องหาGแต่คนอื่น
ยามหนักAmเบิ้ดแฮงบืน
แล้วไผลGะซ่วนไว้
สุขสมCภิรมย์จิต
กะตั้งคิดGฮอดคนไกล
คนที่อAmยู่เคียงกาย
กลับได้คDวามว่างเปล่าG G7
จมูกCอยู่ใกล้ตา
แนมหาGบ่ค่อยเห็น
ลมหายAmใจอุ่นเย็น
ประคองชีพGให้คงอยู่
มื่อใด๋หCายใจแผ่ว
ลมอ่อนแล้วGจั่งได้ฮู้
คนใกล้Amสำคัญอยู่ฮักษาไว้ D
ก่อนสายเกินG
INSTRU :
G|D|CD|G ( 2 Times )
แต่บCางครั้งในบางคราวG
เฮาAmก็ห่วงDแต่ใจตนG
จนCละเลยใครบางคนG
ที่เAmฮาเคยDปรารถนาG
หลงCมองหาแต่สิ่งใหม่G
ที่ถืAmกใจสDมบูรณ์กว่าG
จนCหลงลืมในคุณค่าG
เผลอAmคิดว่าDเขาไม่เป็นไร G G7
* ใกล้โตผCลัดไกลตา
หลงย่องหาGแต่คนอื่น
ยามหนักAmเบิ้ดแฮงบืน
แล้วไผลGะซ่วนไว้
สุขสมCภิรมย์จิต
กะตั้งคิดGฮอดคนไกล
คนที่อAmยู่เคียงกาย
กลับได้คDวามว่างเปล่าG G7
จมูกCอยู่ใกล้ตา
แนมหาGบ่ค่อยเห็น
ลมหายAmใจอุ่นเย็น
ประคองชีพGให้คงอยู่
มื่อใด๋หCายใจแผ่ว
ลมอ่อนแล้วGจั่งได้ฮู้
คนใกล้Amสำคัญอยู่ฮักษาไว้ D
ก่อนสายเกิน
INSTRU :
C|C|G|G
Am|D|G|G
ดุ่ย เชียงรัมย์
หวน คอร์ด
คอร์ด หวน
เปลี่ยนคีย์คอร์ด หวน
คอร์ด หวน ง่ายๆ
คำ บางคำสิสำคัญ เมื่อคนเว้า คำนั้นบ่อยู่แล้ว กลิ่น บางกลิ่นเคยบางแผ่ว สูดเวลา โชยผ่านแล้ว ใยห่วงหา เพลง บางเพลงที่เคยฟัง ก่อนนั้น กะเป็นเพลงธรรมดา ได้ยิน มื่อนี้แสนมีค่า เพราะก่อนเคย ฟังเวลา อยู่กับเธอ แต่บ างครั้งในบางคราว เฮา ก็ห่วง แต่ใจตน จน ละเลยใครบางคน ที่เ ฮาเคย ปรารถนา หลง มองหาแต่สิ่งใหม่ ที่ถื กใจส มบูรณ์กว่า จน หลงลืมในคุณค่า เผลอ คิดว่าเขาไม่เป็นไร ใกล้โตผ ลัดไกลตา หลงย่องหา แต่คนอื่น ยามหนัก เบิ้ดแฮงบืน แล้วไผล ะซ่วนไว้ สุขสม ภิรมย์จิต กะตั้งคิด ฮอดคนไกล คนที่อ ยู่เคียงกาย กลับได้ค วามว่างเปล่า จมูก อยู่ใกล้ตา แนมหา บ่ค่อยเห็น ลมหาย ใจอุ่นเย็น ประคองชีพ ให้คงอยู่ มื่อใด๋ห ายใจแผ่ว ลมอ่อนแล้ว จั่งได้ฮู้ คนใกล้ สำคัญอยู่ฮักษาไว้ ก่อนสายเกิน แต่บ างครั้งในบางคราว เฮา ก็ห่วง แต่ใจตน จน ละเลยใครบางคน ที่เ ฮาเคย ปรารถนา หลง มองหาแต่สิ่งใหม่ ที่ถื กใจส มบูรณ์กว่า จน หลงลืมในคุณค่า เผลอ คิดว่า เขาไม่เป็นไร ใกล้โตผ ลัดไกลตา หลงย่องหา แต่คนอื่น ยามหนัก เบิ้ดแฮงบืน แล้วไผล ะซ่วนไว้ สุขสม ภิรมย์จิต กะตั้งคิด ฮอดคนไกล คนที่อ ยู่เคียงกาย กลับได้ค วามว่างเปล่า จมูก อยู่ใกล้ตา แนมหา บ่ค่อยเห็น ลมหาย ใจอุ่นเย็น ประคองชีพ ให้คงอยู่ มื่อใด๋ห ายใจแผ่ว ลมอ่อนแล้ว จั่งได้ฮู้ คนใกล้ สำคัญอยู่ฮักษาไว้ ก่อนสายเกิน