คอร์ด ทาง (WAY) TANTHAM

อยู่กับ ความฝันทุกวันยังเตือนตัวเอง เชื่อว่าวันนั้นจะมาด้วยตัวกูเอง ต่อให้ ฟ้ามันกำลังสั่นคลอน ปากบอกเลือกไหล แต่ยังคงไปไม่ยอม ไม่ว่าพรุ่ง นี้นะ มันจะเป็นอย่างไร จากประตูนี้ก็ยังต้องไปอีกไกล อาจจะต้อง ท้อ เพราะมันไม่ดีเท่าไหร่ ถึงความมืดหมองก็คงเป็นตอนที่ตาย ยืนอยู่บนชั้นที่มีแต่ทางยากชน ใครมองว่ากูสบาย เมื่อก่อนกูโคตรยากจน ทุกความลำ บาก เป็นแผลในใจเจ็บปวดเพียงกายข้าทน กูเคยฆ่าทุกอย่าง ยกเว้นแต่ค่าน้ำนม กูเริ่มจะเกลียดตัว เองขึ้นมาเมื่อตอน ความภูมิใจตอนเรียน ไม่ใช่ต้องเพียงทำตัวหนังสือ แล้วกูต้องได้เกรด แล้วต่อให้วันข้างหน้า โลกวิชาการจะมีเกรด เงินก็ไม่มีสิทธิมองคนเกรดต่ำ ว่าเขานั้นผิดนิสัย วันแรกที่วินิจฉัยจนกูมีฝันได้สวมสตั๊ด กูอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ สักวันต้องได้ และเป็นอย่างงั้น กูสู้กับแดด ฝึกฝนตัวเอง ไม่เคยกลับใจ ไม่มองกลับหลัง กูจะเป็น ไม่สนสายตา ที่มองห่างฉัน ว่ากูจะกระ จอก วันไหนที่เล่นไม่ดี ก็ยังมีพ่อมีแม่มาปลอบ ขอบคุณทุก ๆ อาจารย์ที่เคยอบรม เคยด่า มาสอน มาบอก ผ่าน ไมค์ให้ที จนกูได้เสื้อทีมชาติมาหอมมากอด มึงไม่ฝันยังไงก็ได้ แต่มึงต้องฝันมาก่อน ที่กู ต้องเตือนว่าหลับกูเจ็บ เมื่อตอน กูไม่เคยเจ็บกูยังเดินเท้าออกต่างประเทศ เพราะว่าความฝันของกูยังทำไม่เสร็จ สุด ท้ายไม่ได้วิเศษ เหมือนลูกคนรวย มีพ่อมีแม่มากอด ชีวิตอยู่บนเส้นด้าย เหมือนปลายกระสุนที่พุ่งเข้ากาย เหนื่อย ออกไประเบียง แล้วบอกกับใจตัวเอง ว่ามึงจะทำอะไร เพราะถ้าไม่เล่นฟุตบอล ลูกเมียจะมีจะกินยังไง ได้ นั่งและภาวนาขอวอนท้องฟ้า ให้ช่วยอวยพรเป็นใจ ชีวิตจะเป็นจะตาย และหลังจากนี้ก็ขอให้มันเป็นไป เมื่อปีที่แล้ว จุดเปลี่ยนของกู คือการที่รู้จักคำว่าเพลง กูเริ่มจากการได้ฟัง กูเขียนทำนอง จังหวะ จนมันได้ตั้งมันเอง คำศัพท์สุดท้ายที่กูทุ่มเท และยอมให้ค่าให้มัน กูอยากไปถึงดวงดาว แต่ใช่ว่ากูจะขึ้นไปแตะดวงจันทร์ ขอบคุณพี่น้องและแก๊งค์ทั้ง ที่คอยมาหนุนข้างหลัง ขอบคุณพวกนายทุกคน ที่ยอมสละเวลาชีวิตมาช่วย กันตามความฝัน เวลาที่เดินลำบากก็มีพวกนาย มาคอยพยุงเป็นขา ให้เหรียญที่คมเป็นเสียง จะเปลี่ยนยังไงก็คงไม่ กลายเป็นฝา ขอบคุณทุกภาพ และมีน้องชายที่คอยมาบอกวันนี้เราถ่าย พรุ่งนี้ผมตัด ไม่เคยจะขัด และธน บัตรไม่เคยจะมอง ปล่อยให้มันเป็นเพียงเศษกระดาษใบเทา และสิ่งสุดท้ายอยากจะบอก ไม่มีใครรู้สึกทุกวันเท่าใจเรา