คอร์ด หมอนข้าง เบส ขวางหวัน

ตอนที่เธอไม่อยู่พันพรื้อ ไม่รู้ มันถึงนานจัง ตอนที่อยู่ลำพัง ฉัน นั่งคิดถึงเธอ ใน ตอนที่หาหม้ายใคร ไม่รู้ว่า ไชร้ จิตใจพร่ำเพ้อ บาง ครั้งยังนอนละเมอ ฝันว่า เธอยังอยู่ใกล้ๆ เเต่ความ จริงไม่มีเธอเเล้ว ได้เเค่ หลอกตัวเองไปวันๆ นี้ความ จริงไม่ใช่ความฝัน ฉันหาหม้าย ใคร หมอน ข้างหนวยเก่าๆ เน่า ๆ เราเคยหนุน มัน กอดไม่อุ่นกอดไม่ หรอย มันกอดไม่ ถิ่น กอดไม่หนุก กอด ไม่นานฉันก็ปล่อย ไม่ เหมือนกอดน้องทั้งอุ่นทั้ง หรอย กอด นานๆ เเล้วฉันจะค่อย ปล่อย ได้เเต่คอยเธอหลบ มากอด ใน ตอนเธออยู่กับฉัน เราอยู่ใกล้ กันไม่เคยไปไหน ใน ยามรู้สึกหวั่นไหวฉัน มีตัวเธอเเค่ๆ ใน ยามรู้สึกปวดร้าวก็ยังมี เธอมาคอยดูเเล มา คอยรักษาใจแผล ตัวของ ฉันไม่ให้หวั่นไหว , กอด นานๆ เเล้วฉันจะค่อย ปล่อย ได้เเต่คอยเธอหลบ มากอด