คอร์ด สัญญาหน้าหนาว กระต่าย พรรณนิภา

ลม.. เอ้ยลม ลมหนาวต้อง วีวี่ พัด.. เอาคนดี หนีจากอ้ายไป ไกล คือ..มา ใจดำ เฮ็ดกับอ้ายลง ได้ เจ้า แล่นนำคน ใหม่ ถิ่ม.. กันไป ซื่อๆ เดิกๆค่อน อา กาศเย็นๆ ปี ก่อนมีเจ้าคอยกุม มือ ตกมา ปีนี้ เป็นจั่งได๋ ละฮือ หน้า หนาว คือบ่มี เธอ คืนมา เด้อ นาง เด้อ อย่า ฟ้าวปล่อยมืออ้าย ไป ผ้า ห่ม ผืน ใหญ่ ห่มผู้ เดียวจั่งได๋มันสิ อุ่น คืน.. มาถ่อน อย่าปล่อยให้ ถ่าน ฮักเฮาเป็น ฝุ่น ยาม..ลมหนาว ซูน พอได้ กอดเนื้ออุ่นให้อุ่น ใจ อ้าย..คิดฮอด เจ้า แล้วเจ้านั้นไปอยู่ ไส ยาม..เดือน หงาย เจ้าคิดฮอดอ้าย บ่ คืนมาสา กลับ มาหม่องเก่า หน้า หนาวที่บ่มีเจ้า ฮู้ บ่ มันเหงาจับ ใจ ลม.. เอ้ยลม พัดเจ้าไปนำ ฝน คน.. เอ้ยคน หนีไปซ้นแก ได๋ ลืม.. แล้วตี้ ปั้นข้าวจี่ทา ไข่ เจ้า ซ่าง..บ่ย่าน อ้าย เหงาตาย คาผ้า ห่ม , กะหน้า หนาว ที่บ่มีเจ้า . . . ฮู้บ่มันเหงา จับใจ